Nominal Forms
Infinitive:
skynda
Past Participle:
skynder
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | skyndi; skyndir |
| þū | skyndi; skyndir |
| han | skyndi; skyndir |
| vī(r) | skyndom |
| ī(r) | skyndin |
| þē(r) | skynda |
Preterite
| iak;iæk | skynde; skyndaþe |
| þū | skynde; skyndaþe |
| han | skynde; skyndaþe |
| vī(r) | skyndom; skyndaþom |
| ī(r) | skyndin; skyndaþin |
| þē(r) | skyndo; skyndaþo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | skynde |
| þū | skynde |
| han | skynde |
| vī(r) | skyndom |
| ī(r) | skyndin |
| þē(r) | skyndin |
Preterite
| iak;iæk | skynde; skyndaþe |
| þū | skynde; skyndaþe |
| han | skynde; skyndaþe |
| vī(r) | skyndom; skyndaþom |
| ī(r) | skyndin; skyndaþin |
| þē(r) | skyndin; skyndaþin |
Imperative
| þū | skyndi |
| vī(r) | skyndom |
| ī(r) | skyndin |
Verbs similar to 'skynda'
skænda,
skylda,
skynia,
synda,
bynda,
kynna,
sænda,
skina,
skyla,
standa,
Etymology
From Old Norse skynda, from Proto-Germanic *skundijaną. See: Proto-Germanic '
*skundijaną'.
Verbs referencing "skynda"
Swedish
skynda.