Nominal Forms
Infinitive:
ringia
Past Participle:
ringder
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | ringi; ringir |
| þū | ringi; ringir |
| han | ringi; ringir |
| vī(r) | ringom |
| ī(r) | ringin |
| þē(r) | ringa |
Preterite
| iak;iæk | ringde |
| þū | ringde |
| han | ringde |
| vī(r) | ringdom |
| ī(r) | ringdin |
| þē(r) | ringdo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | ringe |
| þū | ringe |
| han | ringe |
| vī(r) | ringom |
| ī(r) | ringin |
| þē(r) | ringin |
Preterite
| iak;iæk | ringde |
| þū | ringde |
| han | ringde |
| vī(r) | ringdom |
| ī(r) | ringdin |
| þē(r) | ringdin |
Imperative
| þū | ringi |
| vī(r) | ringom |
| ī(r) | ringin |
Verbs conjugated like 'ringia'
befængia,
dængia,
flængia,
længia,
mængia,
ringia,
slængia,
strængia,
þrængia,
þyngia,
Verbs similar to 'ringia'
dængia,
længia,
liggia,
mængia,
rinda,
rinna,
ryggia,
rynia,
rynkia,
þiggia,
Etymology
From Old Norse hringja, from Proto-Germanic *hringijaną. See: Proto-Germanic '
*hringijaną'.
Verbs referencing "ringia"
Swedish
ringa.