verginn – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive verginn
Past participle verginn

Cognates

Indicative

Present

ech	verginn
du	vergëss
hien;si;hatt;et	vergëtt
mir	verginn
dir	vergitt
si	verginn

Preterite

ech	vergouf
du	vergoufs
hien;si;hatt;et	vergouf
mir	vergoufen
dir	vergouft
si	vergoufen

Perfect

ech	hu verginn
du	hues verginn
hien;si;hatt;et	huet verginn
mir	hu verginn
dir	hutt verginn
si	hu verginn

Pluperfect

ech	hat verginn
du	has verginn
hien;si;hatt;et	hat verginn
mir	hate verginn
dir	hat verginn
si	hate verginn

Future I

ech	wäert verginn
du	wäerts verginn
hien;si;hatt;et	wäert verginn
mir	wäerte verginn
dir	wäert verginn
si	wäerte verginn

Future II

ech	wäert verginn hunn
du	wäerts verginn hunn
hien;si;hatt;et	wäert verginn hunn
mir	wäerte verginn hunn
dir	wäert verginn hunn
si	wäerte verginn hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif verginn
du	géifs verginn
hien;si;hatt;et	géif verginn
mir	géife verginn
dir	géift verginn
si	géife verginn

Conjunctive II Perfect

ech	hätt verginn
du	häss verginn
hien;si;hatt;et	hätt verginn
mir	hätte verginn
dir	hätt verginn
si	hätte verginn

Simple Conjunctive II

ech	vergéif
du	vergéifs
hien;si;hatt;et	vergéif
mir	vergéifen
dir	vergéift
si	vergéifen

Imperative

Singular	vergëff
Plural	vergitt

Verbs conjugated like verginn

ausginn, dropginn, duerchginn, eraginn, erëmginn, erginn, erofginn, eropginn, ewechginn, ginn, hanneschtginn, hierginn, iwwerginn, noginn, ofginn, opginn, uginn, verginn, zeréckginn, zouginn, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

forgive, transitive, to pardon

Etymology

From Old High German firgeban, from Proto-Germanic *fragebaną; equivalent to ver- + ginn. Cognate with German vergeben, English forgive, Dutch vergeven, Icelandic fyrirgefa. See: Old High German 'firgeban', German, old spelling 'vergeben', English 'forgive', Dutch 'vergeven', Icelandic 'fyrirgefa'.