Nominal Forms
Infinitive erginn
Past participle erginn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erginn |
| du | ergëss |
| hien;si;hatt;et | ergëtt |
| mir | erginn |
| dir | ergitt |
| si | erginn |
Preterite
| ech | ergouf |
| du | ergoufs |
| hien;si;hatt;et | ergouf |
| mir | ergoufen |
| dir | ergouft |
| si | ergoufen |
Perfect
| ech | hu erginn |
| du | hues erginn |
| hien;si;hatt;et | huet erginn |
| mir | hu erginn |
| dir | hutt erginn |
| si | hu erginn |
Pluperfect
| ech | hat erginn |
| du | has erginn |
| hien;si;hatt;et | hat erginn |
| mir | hate erginn |
| dir | hat erginn |
| si | hate erginn |
Future I
| ech | wäert erginn |
| du | wäerts erginn |
| hien;si;hatt;et | wäert erginn |
| mir | wäerte erginn |
| dir | wäert erginn |
| si | wäerte erginn |
Future II
| ech | wäert erginn hunn |
| du | wäerts erginn hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erginn hunn |
| mir | wäerte erginn hunn |
| dir | wäert erginn hunn |
| si | wäerte erginn hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erginn |
| du | géifs erginn |
| hien;si;hatt;et | géif erginn |
| mir | géife erginn |
| dir | géift erginn |
| si | géife erginn |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erginn |
| du | häss erginn |
| hien;si;hatt;et | hätt erginn |
| mir | hätte erginn |
| dir | hätt erginn |
| si | hätte erginn |
Simple Conjunctive II
| ech | ergéif |
| du | ergéifs |
| hien;si;hatt;et | ergéif |
| mir | ergéifen |
| dir | ergéift |
| si | ergéifen |
Imperative
| Singular | ergëff |
| Plural | ergitt |
Verbs conjugated like erginn
ausginn,
dropginn,
duerchginn,
eraginn,
erëmginn,
erginn,
erofginn,
eropginn,
ewechginn,
ginn,
hanneschtginn,
hierginn,
iwwerginn,
noginn,
ofginn,
opginn,
uginn,
verginn,
zeréckginn,
zouginn, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences