Nominal Forms
Infinitive spriechen
Past participle gesprach
Indicative
Present
| ech | spriechen |
| du | spréchs |
| hien;si;hatt;et | sprécht |
| mir | spriechen |
| dir | spriecht |
| si | spriechen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gesprach |
| du | hues gesprach |
| hien;si;hatt;et | huet gesprach |
| mir | hu gesprach |
| dir | hutt gesprach |
| si | hu gesprach |
Pluperfect
| ech | hat gesprach |
| du | has gesprach |
| hien;si;hatt;et | hat gesprach |
| mir | hate gesprach |
| dir | hat gesprach |
| si | hate gesprach |
Future I
| ech | wäert spriechen |
| du | wäerts spriechen |
| hien;si;hatt;et | wäert spriechen |
| mir | wäerte spriechen |
| dir | wäert spriechen |
| si | wäerte spriechen |
Future II
| ech | wäert gesprach hunn |
| du | wäerts gesprach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gesprach hunn |
| mir | wäerte gesprach hunn |
| dir | wäert gesprach hunn |
| si | wäerte gesprach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif spriechen |
| du | géifs spriechen |
| hien;si;hatt;et | géif spriechen |
| mir | géife spriechen |
| dir | géift spriechen |
| si | géife spriechen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gesprach |
| du | häss gesprach |
| hien;si;hatt;et | hätt gesprach |
| mir | hätte gesprach |
| dir | hätt gesprach |
| si | hätte gesprach |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spriech |
| Plural | spriecht |
Verbs conjugated like spriechen
abriechen,
ausbriechen,
ausspriechen,
briechen,
bespriechen,
duerchbriechen,
entspriechen,
erbriechen,
ofbriechen,
ofspriechen,
opbriechen,
spriechen,
ubriechen,
verbriechen,
verspriechen,
zerbriechen,
zouspriechen,
Translations
Etymology
From Middle High German sprëchen, from Old High German sprëhhan, from Proto-Germanic *sprekaną. Cognate with German sprechen, spreken, West Frisian sprekke, English speak. See: Middle High German '
sprëchen', Old High German 'sprëhhan', Proto-Germanic '
*sprekaną', German, old spelling '
sprechen', English '
speak'.
Verbs referencing "spriechen"
English
speak.
Sample Sentences