Nominal Forms
Infinitive ofspriechen
Past participle ofgesprach
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | spriechen of |
| du | spréchs of |
| hien;si;hatt;et | sprécht of |
| mir | spriechen of |
| dir | spriecht of |
| si | spriechen of |
Preterite
Perfect
| ech | hu ofgesprach |
| du | hues ofgesprach |
| hien;si;hatt;et | huet ofgesprach |
| mir | hu ofgesprach |
| dir | hutt ofgesprach |
| si | hu ofgesprach |
Pluperfect
| ech | hat ofgesprach |
| du | has ofgesprach |
| hien;si;hatt;et | hat ofgesprach |
| mir | hate ofgesprach |
| dir | hat ofgesprach |
| si | hate ofgesprach |
Future I
| ech | wäert ofspriechen |
| du | wäerts ofspriechen |
| hien;si;hatt;et | wäert ofspriechen |
| mir | wäerte ofspriechen |
| dir | wäert ofspriechen |
| si | wäerte ofspriechen |
Future II
| ech | wäert ofgesprach hunn |
| du | wäerts ofgesprach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ofgesprach hunn |
| mir | wäerte ofgesprach hunn |
| dir | wäert ofgesprach hunn |
| si | wäerte ofgesprach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ofspriechen |
| du | géifs ofspriechen |
| hien;si;hatt;et | géif ofspriechen |
| mir | géife ofspriechen |
| dir | géift ofspriechen |
| si | géife ofspriechen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ofgesprach |
| du | häss ofgesprach |
| hien;si;hatt;et | hätt ofgesprach |
| mir | hätte ofgesprach |
| dir | hätt ofgesprach |
| si | hätte ofgesprach |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spriech of |
| Plural | spriecht of |
Verbs conjugated like ofspriechen
abriechen,
ausbriechen,
ausspriechen,
briechen,
bespriechen,
duerchbriechen,
entspriechen,
erbriechen,
ofbriechen,
ofspriechen,
opbriechen,
spriechen,
ubriechen,
verbriechen,
verspriechen,
zerbriechen,
zouspriechen,
Translations
Etymology
From of- + spriechen.
Sample Sentences