Nominal Forms
Infinitive spanen
Past participle gespaant
Indicative
Present
| ech | spanen |
| du | spaans |
| hien;si;hatt;et | spaant |
| mir | spanen |
| dir | spaant |
| si | spanen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gespaant |
| du | hues gespaant |
| hien;si;hatt;et | huet gespaant |
| mir | hu gespaant |
| dir | hutt gespaant |
| si | hu gespaant |
Pluperfect
| ech | hat gespaant |
| du | has gespaant |
| hien;si;hatt;et | hat gespaant |
| mir | hate gespaant |
| dir | hat gespaant |
| si | hate gespaant |
Future I
| ech | wäert spanen |
| du | wäerts spanen |
| hien;si;hatt;et | wäert spanen |
| mir | wäerte spanen |
| dir | wäert spanen |
| si | wäerte spanen |
Future II
| ech | wäert gespaant hunn |
| du | wäerts gespaant hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gespaant hunn |
| mir | wäerte gespaant hunn |
| dir | wäert gespaant hunn |
| si | wäerte gespaant hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif spanen |
| du | géifs spanen |
| hien;si;hatt;et | géif spanen |
| mir | géife spanen |
| dir | géift spanen |
| si | géife spanen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gespaant |
| du | häss gespaant |
| hien;si;hatt;et | hätt gespaant |
| mir | hätte gespaant |
| dir | hätt gespaant |
| si | hätte gespaant |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | span |
| Plural | spaant |
Verbs conjugated like spanen
aspanen,
ausspanen,
bespanen,
druspanen,
ëmspanen,
entspanen,
iwwerspanen,
opspanen,
spanen,
uspanen,
Translations
Etymology
From Middle High German spannen, from Old High German spannan, from Proto-Germanic *spannaną. Cognate with German spannen, Dutch spannen, English span. See: Middle High German '
spannen', Old High German 'spannan', Proto-Germanic '
*spannaną', German, old spelling '
spannen', Dutch '
spannen', English '
span'.
Sample Sentences