Nominal Forms
Infinitive opleien
Past participle opgeleeën
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | leien op |
| du | läis op |
| hien;si;hatt;et | läit op |
| mir | leien op |
| dir | leit op |
| si | leien op |
Preterite
| ech | louch op |
| du | louchs op |
| hien;si;hatt;et | louch op |
| mir | louchen op |
| dir | loucht op |
| si | louchen op |
Perfect
| ech | hu opgeleeën |
| du | hues opgeleeën |
| hien;si;hatt;et | huet opgeleeën |
| mir | hu opgeleeën |
| dir | hutt opgeleeën |
| si | hu opgeleeën |
Pluperfect
| ech | hat opgeleeën |
| du | has opgeleeën |
| hien;si;hatt;et | hat opgeleeën |
| mir | hate opgeleeën |
| dir | hat opgeleeën |
| si | hate opgeleeën |
Future I
| ech | wäert opleien |
| du | wäerts opleien |
| hien;si;hatt;et | wäert opleien |
| mir | wäerte opleien |
| dir | wäert opleien |
| si | wäerte opleien |
Future II
| ech | wäert opgeleeën hunn |
| du | wäerts opgeleeën hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgeleeën hunn |
| mir | wäerte opgeleeën hunn |
| dir | wäert opgeleeën hunn |
| si | wäerte opgeleeën hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opleien |
| du | géifs opleien |
| hien;si;hatt;et | géif opleien |
| mir | géife opleien |
| dir | géift opleien |
| si | géife opleien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgeleeën |
| du | häss opgeleeën |
| hien;si;hatt;et | hätt opgeleeën |
| mir | hätte opgeleeën |
| dir | hätt opgeleeën |
| si | hätte opgeleeën |
Simple Conjunctive II
| ech | léich op |
| du | léichs op |
| hien;si;hatt;et | léich op |
| mir | léichen op |
| dir | léicht op |
| si | léichen op |
Imperative
| Singular | lei op |
| Plural | leit op |
Verbs conjugated like opleien
aleien,
derbäileien,
dernieftleien,
drënnerleien,
duerchleien,
ëmleien,
ënnerleien,
leien,
opleien,
uleien,
zeréckleien,
Translations
Etymology
Sample Sentences