gesinn – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive gesinn
Past participle gesinn

Cognates

Indicative

Present

ech	gesinn
du	gesäis
hien;si;hatt;et	gesäit
mir	gesinn
dir	gesitt
si	gesinn

Preterite

ech	gesouch
du	gesouchs
hien;si;hatt;et	gesouch
mir	gesouchen
dir	gesoucht
si	gesouchen

Perfect

ech	hu gesinn
du	hues gesinn
hien;si;hatt;et	huet gesinn
mir	hu gesinn
dir	hutt gesinn
si	hu gesinn

Pluperfect

ech	hat gesinn
du	has gesinn
hien;si;hatt;et	hat gesinn
mir	hate gesinn
dir	hat gesinn
si	hate gesinn

Future I

ech	wäert gesinn
du	wäerts gesinn
hien;si;hatt;et	wäert gesinn
mir	wäerte gesinn
dir	wäert gesinn
si	wäerte gesinn

Future II

ech	wäert gesinn hunn
du	wäerts gesinn hunn
hien;si;hatt;et	wäert gesinn hunn
mir	wäerte gesinn hunn
dir	wäert gesinn hunn
si	wäerte gesinn hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif gesinn
du	géifs gesinn
hien;si;hatt;et	géif gesinn
mir	géife gesinn
dir	géift gesinn
si	géife gesinn

Conjunctive II Perfect

ech	hätt gesinn
du	häss gesinn
hien;si;hatt;et	hätt gesinn
mir	hätte gesinn
dir	hätt gesinn
si	hätte gesinn

Simple Conjunctive II

ech	geséich
du	geséichs
hien;si;hatt;et	geséich
mir	geséichen
dir	geséicht
si	geséichen

Imperative

Singular	geséi
Plural	gesitt

Verbs conjugated like gesinn

agesinn, ausgesinn, erausgesinn, erëmgesinn, gesinn, ofgesinn, ugesinn,

Translations

Etymology

From Middle High German sien, north-western variant of sehen, from Old High German sehan, from Proto-Germanic *sehwaną. The prefix ge- spread from the past participle to the infinitive, probably to distinguish it from sinn (“to be”), and was eventually generalised in all forms. See: Middle High German 'sien', Old High German 'sehan', Proto-Germanic '*sehwaną'.

Verbs referencing "gesinn"

English see, Alemannic German gsë.