Nominal Forms
Infinitive erausgesinn
Past participle erausgesinn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | gesinn eraus |
| du | gesäis eraus |
| hien;si;hatt;et | gesäit eraus |
| mir | gesinn eraus |
| dir | gesitt eraus |
| si | gesinn eraus |
Preterite
| ech | gesouch eraus |
| du | gesouchs eraus |
| hien;si;hatt;et | gesouch eraus |
| mir | gesouchen eraus |
| dir | gesoucht eraus |
| si | gesouchen eraus |
Perfect
| ech | hu erausgesinn |
| du | hues erausgesinn |
| hien;si;hatt;et | huet erausgesinn |
| mir | hu erausgesinn |
| dir | hutt erausgesinn |
| si | hu erausgesinn |
Pluperfect
| ech | hat erausgesinn |
| du | has erausgesinn |
| hien;si;hatt;et | hat erausgesinn |
| mir | hate erausgesinn |
| dir | hat erausgesinn |
| si | hate erausgesinn |
Future I
| ech | wäert erausgesinn |
| du | wäerts erausgesinn |
| hien;si;hatt;et | wäert erausgesinn |
| mir | wäerte erausgesinn |
| dir | wäert erausgesinn |
| si | wäerte erausgesinn |
Future II
| ech | wäert erausgesinn hunn |
| du | wäerts erausgesinn hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erausgesinn hunn |
| mir | wäerte erausgesinn hunn |
| dir | wäert erausgesinn hunn |
| si | wäerte erausgesinn hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erausgesinn |
| du | géifs erausgesinn |
| hien;si;hatt;et | géif erausgesinn |
| mir | géife erausgesinn |
| dir | géift erausgesinn |
| si | géife erausgesinn |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erausgesinn |
| du | häss erausgesinn |
| hien;si;hatt;et | hätt erausgesinn |
| mir | hätte erausgesinn |
| dir | hätt erausgesinn |
| si | hätte erausgesinn |
Simple Conjunctive II
| ech | geséich eraus |
| du | geséichs eraus |
| hien;si;hatt;et | geséich eraus |
| mir | geséichen eraus |
| dir | geséicht eraus |
| si | geséichen eraus |
Imperative
| Singular | geséi eraus |
| Plural | gesitt eraus |
Translations
Etymology
Sample Sentences