falen – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive falen
Past participle gefaalt

Cognates

Indicative

Present

ech	falen
du	faals
hien;si;hatt;et	faalt
mir	falen
dir	faalt
si	falen

Preterite

ech	foul
du	fouls
hien;si;hatt;et	foul
mir	foulen
dir	foult
si	foulen

Perfect

ech	si gefaalt
du	bass gefaalt
hien;si;hatt;et	ass gefaalt
mir	si gefaalt
dir	sidd gefaalt
si	si gefaalt

Pluperfect

ech	war gefaalt
du	waars gefaalt
hien;si;hatt;et	war gefaalt
mir	ware gefaalt
dir	waart gefaalt
si	ware gefaalt

Future I

ech	wäert falen
du	wäerts falen
hien;si;hatt;et	wäert falen
mir	wäerte falen
dir	wäert falen
si	wäerte falen

Future II

ech	wäert gefaalt sinn
du	wäerts gefaalt sinn
hien;si;hatt;et	wäert gefaalt sinn
mir	wäerte gefaalt sinn
dir	wäert gefaalt sinn
si	wäerte gefaalt sinn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif falen
du	géifs falen
hien;si;hatt;et	géif falen
mir	géife falen
dir	géift falen
si	géife falen

Conjunctive II Perfect

ech	wier gefaalt
du	wiers gefaalt
hien;si;hatt;et	wier gefaalt
mir	wiere gefaalt
dir	wiert gefaalt
si	wiere gefaalt

Simple Conjunctive II

ech	féil
du	féils
hien;si;hatt;et	féil
mir	féilen
dir	féilt
si	féilen

Imperative

Singular	fal
Plural	faalt

Verbs conjugated like falen

falen, opfalen,

Translations

Etymology

From Old High German fallan, from Proto-Germanic *fallaną. Cognate with German fallen, English fall, Dutch vallen, Icelandic falla, West Frisian falle. See: Old High German 'fallan', Proto-Germanic '*fallaną', German, old spelling 'fallen', English 'fall', Dutch 'vallen', Icelandic 'falla'.

Verbs referencing "falen"

English fall.