Nominal Forms
Infinitive ausrieden
Past participle ausgeriet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | rieden aus |
| du | riets aus |
| hien;si;hatt;et | riet aus |
| mir | rieden aus |
| dir | riet aus |
| si | rieden aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgeriet |
| du | hues ausgeriet |
| hien;si;hatt;et | huet ausgeriet |
| mir | hu ausgeriet |
| dir | hutt ausgeriet |
| si | hu ausgeriet |
Pluperfect
| ech | hat ausgeriet |
| du | has ausgeriet |
| hien;si;hatt;et | hat ausgeriet |
| mir | hate ausgeriet |
| dir | hat ausgeriet |
| si | hate ausgeriet |
Future I
| ech | wäert ausrieden |
| du | wäerts ausrieden |
| hien;si;hatt;et | wäert ausrieden |
| mir | wäerte ausrieden |
| dir | wäert ausrieden |
| si | wäerte ausrieden |
Future II
| ech | wäert ausgeriet hunn |
| du | wäerts ausgeriet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeriet hunn |
| mir | wäerte ausgeriet hunn |
| dir | wäert ausgeriet hunn |
| si | wäerte ausgeriet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausrieden |
| du | géifs ausrieden |
| hien;si;hatt;et | géif ausrieden |
| mir | géife ausrieden |
| dir | géift ausrieden |
| si | géife ausrieden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgeriet |
| du | häss ausgeriet |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgeriet |
| mir | hätte ausgeriet |
| dir | hätt ausgeriet |
| si | hätte ausgeriet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | riet aus |
| Plural | riet aus |
Verbs conjugated like ausrieden
abilden,
akleeden,
alauden,
aleeden,
arieden,
ausbilden,
ausrieden,
ausscheeden,
ausbreeden,
bieden,
bilden,
brueden,
bueden,
begleeden,
bematleeden,
beneiden,
bereeden,
berieden,
déiden,
dulden, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences