Nominal Forms
Infinitive ausbreeden
Past participle ausbreet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | breeden aus |
| du | breets aus |
| hien;si;hatt;et | breet aus |
| mir | breeden aus |
| dir | breet aus |
| si | breeden aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausbreet |
| du | hues ausbreet |
| hien;si;hatt;et | huet ausbreet |
| mir | hu ausbreet |
| dir | hutt ausbreet |
| si | hu ausbreet |
Pluperfect
| ech | hat ausbreet |
| du | has ausbreet |
| hien;si;hatt;et | hat ausbreet |
| mir | hate ausbreet |
| dir | hat ausbreet |
| si | hate ausbreet |
Future I
| ech | wäert ausbreeden |
| du | wäerts ausbreeden |
| hien;si;hatt;et | wäert ausbreeden |
| mir | wäerte ausbreeden |
| dir | wäert ausbreeden |
| si | wäerte ausbreeden |
Future II
| ech | wäert ausbreet hunn |
| du | wäerts ausbreet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausbreet hunn |
| mir | wäerte ausbreet hunn |
| dir | wäert ausbreet hunn |
| si | wäerte ausbreet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausbreeden |
| du | géifs ausbreeden |
| hien;si;hatt;et | géif ausbreeden |
| mir | géife ausbreeden |
| dir | géift ausbreeden |
| si | géife ausbreeden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausbreet |
| du | häss ausbreet |
| hien;si;hatt;et | hätt ausbreet |
| mir | hätte ausbreet |
| dir | hätt ausbreet |
| si | hätte ausbreet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | breet aus |
| Plural | breet aus |
Verbs conjugated like ausbreeden
abilden,
akleeden,
alauden,
aleeden,
arieden,
ausbilden,
ausrieden,
ausscheeden,
ausbreeden,
bieden,
bilden,
brueden,
bueden,
begleeden,
bematleeden,
beneiden,
bereeden,
berieden,
déiden,
dulden, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences