Noun: vognur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vognur |
| Sg. Def. | vognurin |
| Pl. Indef. | vognar |
| Pl. Def. | vognarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vogns |
| Sg. Def. | vognsins |
| Pl. Indef. | vogna |
| Pl. Def. | vognanna |
Dative
| Sg. Indef. | vogni |
| Sg. Def. | vogninum |
| Pl. Indef. | vognum |
| Pl. Def. | vognunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vogn |
| Sg. Def. | vognin |
| Pl. Indef. | vognar |
| Pl. Def. | vognarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like vognur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse vagn, same as vagnur. The o might be due to influence from Danish vogn. See: Danish Nouns '
vogn'.
Translations