Noun: sabbatur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | sabbatur |
| Sg. Def. | sabbaturin |
| Pl. Indef. | sabbatar |
| Pl. Def. | sabbatarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | sabbats |
| Sg. Def. | sabbatsins |
| Pl. Indef. | sabbata |
| Pl. Def. | sabbatanna |
Dative
| Sg. Indef. | sabbati |
| Sg. Def. | sabbatinum |
| Pl. Indef. | sabbatum |
| Pl. Def. | sabbatunum |
Accusative
| Sg. Indef. | sabbat |
| Sg. Def. | sabbatin |
| Pl. Indef. | sabbatar |
| Pl. Def. | sabbatarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like sabbatur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Latin sabbata or sabbatum, from Ancient Greek σάββατον (sábbaton, “Sabbath”), from Hebrew שבת (shabát, “Sabbath”). See: Latin Nouns '
sabbata', Ancient Greek Nouns '
σάββατον'.
Translations