Noun: ringur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | ringur |
| Sg. Def. | ringurin |
| Pl. Indef. | ringar |
| Pl. Def. | ringarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | rings |
| Sg. Def. | ringsins |
| Pl. Indef. | ringa |
| Pl. Def. | ringanna |
Dative
| Sg. Indef. | ringi |
| Sg. Def. | ringinum |
| Pl. Indef. | ringum |
| Pl. Def. | ringunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ring |
| Sg. Def. | ringin |
| Pl. Indef. | ringar |
| Pl. Def. | ringarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ringur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hringr, from Proto-Germanic *hringaz, from Proto-Indo-European *(s)krengʰ-. See: Old Norse Nouns '
hringr'.
Translations