Noun: rókur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | rókur |
| Sg. Def. | rókurin |
| Pl. Indef. | rókar |
| Pl. Def. | rókarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | róks |
| Sg. Def. | róksins |
| Pl. Indef. | róka |
| Pl. Def. | rókanna |
Dative
| Sg. Indef. | róki |
| Sg. Def. | rókinum |
| Pl. Indef. | rókum |
| Pl. Def. | rókunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rók |
| Sg. Def. | rókin |
| Pl. Indef. | rókar |
| Pl. Def. | rókarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rókur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hrókr, from Proto-Germanic *hroka-, *hrokaz (‘rook’), from Proto-Indo-European *kerk-, *krek-, *krok- (‘to crow, caw, croak’). See: Old Norse Nouns '
hrókr'.
Translations