Noun: krókur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | krókur |
| Sg. Def. | krókurin |
| Pl. Indef. | krókar |
| Pl. Def. | krókarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | króks |
| Sg. Def. | króksins |
| Pl. Indef. | króka |
| Pl. Def. | krókanna |
Dative
| Sg. Indef. | króki |
| Sg. Def. | krókinum |
| Pl. Indef. | krókum |
| Pl. Def. | krókunum |
Accusative
| Sg. Indef. | krók |
| Sg. Def. | krókin |
| Pl. Indef. | krókar |
| Pl. Def. | krókarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like krókur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse krókr, from Proto-Germanic *krōkaz. See: Old Norse Nouns '
krókr'.
Translations