Noun: hørgur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hørgur |
| Sg. Def. | hørgurin |
| Pl. Indef. | hørgar |
| Pl. Def. | hørgarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hørgs |
| Sg. Def. | hørgsins |
| Pl. Indef. | hørga |
| Pl. Def. | hørganna |
Dative
| Sg. Indef. | hørgi |
| Sg. Def. | hørginum |
| Pl. Indef. | hørgum |
| Pl. Def. | hørgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hørg |
| Sg. Def. | hørgin |
| Pl. Indef. | hørgar |
| Pl. Def. | hørgarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hørgur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hǫrgr, from Proto-Germanic *harugaz (“sanctuary, cairn, grove”). See: Old Norse Nouns '
hǫrgr'.
Translations