Noun: geirfuglur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | geirfuglur |
| Sg. Def. | geirfuglurin |
| Pl. Indef. | geirfuglar |
| Pl. Def. | geirfuglarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | geirfugls |
| Sg. Def. | geirfuglsins |
| Pl. Indef. | geirfugla |
| Pl. Def. | geirfuglanna |
Dative
| Sg. Indef. | geirfugli |
| Sg. Def. | geirfuglinum |
| Pl. Indef. | geirfuglum |
| Pl. Def. | geirfuglunum |
Accusative
| Sg. Indef. | geirfugl |
| Sg. Def. | geirfuglin |
| Pl. Indef. | geirfuglar |
| Pl. Def. | geirfuglarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like geirfuglur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse geirfugl, AD 1605 recorded as goirfugel. See: Old Norse Nouns '
geirfugl'.
Verbs referencing "geirfuglur"
English Nouns
garefowl, Danish Nouns
gejrfugl.
Translations