Noun: fjøtur
Gender:
Nominative
| Sg. Indef. | fjøtur |
| Sg. Def. | fjøturin |
| Pl. Indef. | fjøtar |
| Pl. Def. | fjøtarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | fjøts |
| Sg. Def. | fjøtsins |
| Pl. Indef. | fjøta |
| Pl. Def. | fjøtanna |
Dative
| Sg. Indef. | fjøti |
| Sg. Def. | fjøtinum |
| Pl. Indef. | fjøtum |
| Pl. Def. | fjøtunum |
Accusative
| Sg. Indef. | fjøt |
| Sg. Def. | fjøtin |
| Pl. Indef. | fjøtar |
| Pl. Def. | fjøtarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like fjøtur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse fjǫturr, from Proto-Germanic *feturaz (“fetter”), from Proto-Indo-European *ped- (“to step, walk; to fall, stumble”). See: Old Norse Nouns '
fjǫturr'.
Verbs referencing "fjøtur"
English Nouns
fetter.
Translations