Noun: búkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | búkur |
| Sg. Def. | búkurin |
| Pl. Indef. | búkar |
| Pl. Def. | búkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | búks |
| Sg. Def. | búksins |
| Pl. Indef. | búka |
| Pl. Def. | búkanna |
Dative
| Sg. Indef. | búki |
| Sg. Def. | búkinum |
| Pl. Indef. | búkum |
| Pl. Def. | búkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | búk |
| Sg. Def. | búkin |
| Pl. Indef. | búkar |
| Pl. Def. | búkarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like búkur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Inherited from Old Norse búkr, from Proto-Germanic *būkaz. See: Old Norse Nouns '
búkr', Old Norse Nouns '
búkr'.
Translations