Noun: víkingur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | víkingur |
| Sg. Def. | víkingurin |
| Pl. Indef. | víkingar |
| Pl. Def. | víkingarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | víkings |
| Sg. Def. | víkingsins |
| Pl. Indef. | víkinga |
| Pl. Def. | víkinganna |
Dative
| Sg. Indef. | víkingi |
| Sg. Def. | víkinginum |
| Pl. Indef. | víkingum |
| Pl. Def. | víkingunum |
Accusative
| Sg. Indef. | víking |
| Sg. Def. | víkingin |
| Pl. Indef. | víkingar |
| Pl. Def. | víkingarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like víkingur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse víkingr. Equivalent to vík + -ingur. See: Old Norse Nouns '
víkingr'.
Translations