Noun: rokkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | rokkur |
| Sg. Def. | rokkurin |
| Pl. Indef. | rokkar |
| Pl. Def. | rokkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | roks |
| Sg. Def. | roksins |
| Pl. Indef. | rokka |
| Pl. Def. | rokkanna |
Dative
| Sg. Indef. | rokki |
| Sg. Def. | rokkinum |
| Pl. Indef. | rokkum |
| Pl. Def. | rokkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rokk |
| Sg. Def. | rokkin |
| Pl. Indef. | rokkar |
| Pl. Def. | rokkarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rokkur
sokkur,
høgguslokkur,
oyggjaflokkur,
yvirflokkur,
anorakkur,
oyrnalokkur,
undirflokkur,
kokkur,
kekkur,
flokkur,
stokkur,
rokkur,
Etymology
From Old Norse rokkr (“distaff”), from Proto-Germanic *rukkô. See: Old Norse Nouns '
rokkr'.
Translations