Noun: rassur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | rassur |
| Sg. Def. | rassurin |
| Pl. Indef. | rassar |
| Pl. Def. | rassarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | rass |
| Sg. Def. | rassins |
| Pl. Indef. | rassa |
| Pl. Def. | rassanna |
Dative
| Sg. Indef. | rassi |
| Sg. Def. | rassinum |
| Pl. Indef. | rassum |
| Pl. Def. | rassunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rass |
| Sg. Def. | rassin |
| Pl. Indef. | rassar |
| Pl. Def. | rassarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rassur
saksur,
snapsur,
áarfossur,
krúnprinsur,
hakakrossur,
strutsur,
sfinksur,
básur,
fossur,
krossur,
laksur,
bussur,
tingakrossur,
hálsur,
prinsur,
ísur,
rassur,
Etymology
From Old Norse rass, metathesis of Proto-Germanic *arsaz, cognate to English arse, ass, German Arsch, Dutch aars, Norwegian rass, and Swedish arsle, arsel. Ultimately from Proto-Indo-European *h₁órsos. See: Old Norse Nouns '
rass', English Nouns '
arse', German Nouns '
Arsch', Dutch Nouns '
aars', Swedish Nouns '
arsle'.
Translations