Noun: kongur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | kongur |
| Sg. Def. | kongurin |
| Pl. Indef. | kongar |
| Pl. Def. | kongarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kongs |
| Sg. Def. | kongsins |
| Pl. Indef. | konga |
| Pl. Def. | konganna |
Dative
| Sg. Indef. | kongi |
| Sg. Def. | konginum |
| Pl. Indef. | kongum |
| Pl. Def. | kongunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kong |
| Sg. Def. | kongin |
| Pl. Indef. | kongar |
| Pl. Def. | kongarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kongur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse konungr, from Proto-Germanic *kuningaz. See: Old Norse Nouns '
konungr'.
Verbs referencing "kongur"
English Nouns
king.
Translations