Noun: drongur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | drongur |
| Sg. Def. | drongurin |
| Pl. Indef. | dreingir |
| Pl. Def. | dreingirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | dreingjar; drongs |
| Sg. Def. | dreingjarins; drongsins |
| Pl. Indef. | dreingja |
| Pl. Def. | dreingjanna |
Dative
| Sg. Indef. | dreingi; drongi |
| Sg. Def. | dreinginum; dronginum |
| Pl. Indef. | dreingjum |
| Pl. Def. | dreingjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | drong |
| Sg. Def. | drongin |
| Pl. Indef. | dreingir |
| Pl. Def. | dreingirnar |
Sample Sentences
-
dreingir verða dreingir (boys will be boys)
Etymology
From Old Norse drengr, from Proto-Germanic *drangijaz. See: Old Norse Nouns '
drengr'.
Translations