Noun: burr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | burr |
| Sg. Def. | burrinn |
| Pl. Indef. | burir |
| Pl. Def. | burirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | burar |
| Sg. Def. | burarins |
| Pl. Indef. | bura |
| Pl. Def. | buranna |
Dative
| Sg. Indef. | bur |
| Sg. Def. | burinum |
| Pl. Indef. | burum |
| Pl. Def. | burunum |
Accusative
| Sg. Indef. | bur |
| Sg. Def. | burinn |
| Pl. Indef. | buri |
| Pl. Def. | burina |
Sample Sentences
-
verse 1 of the Þrýmskviða, (1936 translation by Henry Adams Bellows) (He [Thor] shook his beard / his hair was bristling / as the son of Jorth / about him sought.)
Nouns inflected like burr
afburðr,
óvinr,
fundr,
grunr,
burðr,
hlutr,
verkr,
atburðr,
fangvinr,
álfr,
þulr,
munr,
burr,
hugr,
konr,
vanr,
vinr,
rugr,
stéttr,
Etymology
From Proto-Germanic *buriz (“male offspring; son”), from Proto-Indo-European *bʰer- (“to bear, carry, bring”). Cognate with Old English byre, Gothic 𐌱𐌰𐌿𐍂 (baur). See: Old English Nouns '
byre', Gothic Nouns '
𐌱𐌰𐌿𐍂'.
Verbs referencing "burr"
Icelandic Nouns
bur.
Translations