Noun: vanr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vanr |
| Sg. Def. | vanrinn |
| Pl. Indef. | vanir |
| Pl. Def. | vanirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vanar |
| Sg. Def. | vanarins |
| Pl. Indef. | vana |
| Pl. Def. | vananna |
Dative
| Sg. Indef. | van |
| Sg. Def. | vaninum |
| Pl. Indef. | vanum |
| Pl. Def. | vanunum |
Accusative
| Sg. Indef. | van |
| Sg. Def. | vaninn |
| Pl. Indef. | vani |
| Pl. Def. | vanina |
Sample Sentences
Nouns inflected like vanr
afburðr,
óvinr,
fundr,
grunr,
burðr,
hlutr,
verkr,
atburðr,
fangvinr,
álfr,
þulr,
munr,
burr,
hugr,
konr,
vanr,
vinr,
rugr,
stéttr,
Etymology
Singular of vanir. Related to Proto-Germanic *wanaz (“accustomed”), from Proto-Indo-European *wenh₁- (“to love”).
Verbs referencing "vanr"
Danish Nouns
van, Norwegian Nynorsk Nouns
van, English Nouns
wane.
Translations