Nominal Forms
Infinitive: roznar
Participle: roznado
Gerund: roznando
Indicative
Present
| yo | rozno |
| tú | roznas |
| él | rozna |
| nosotros | roznamos |
| vosotros | roznáis |
| ellos | roznan |
Perfect
| yo | he roznado |
| tú | has roznado |
| él | ha roznado |
| nosotros | hemos roznado |
| vosotros | habéis roznado |
| ellos | han roznado |
Past
| yo | roznaba |
| tú | roznabas |
| él | roznaba |
| nosotros | roznábamos |
| vosotros | roznabais |
| ellos | roznaban |
Pluperfect
| yo | había roznado |
| tú | habías roznado |
| él | había roznado |
| nosotros | habíamos roznado |
| vosotros | habíais roznado |
| ellos | habían roznado |
Preterite
| yo | rozné |
| tú | roznaste |
| él | roznó |
| nosotros | roznamos |
| vosotros | roznasteis |
| ellos | roznaron |
Preterite Perfect
| yo | hube roznado |
| tú | hubiste roznado |
| él | hubo roznado |
| nosotros | hubimos roznado |
| vosotros | hubisteis roznado |
| ellos | hubieron roznado |
Future
| yo | roznaré |
| tú | roznarás |
| él | roznará |
| nosotros | roznaremos |
| vosotros | roznaréis |
| ellos | roznarán |
Future Perfect
| yo | habré roznado |
| tú | habrás roznado |
| él | habrá roznado |
| nosotros | habremos roznado |
| vosotros | habréis roznado |
| ellos | habrán roznado |
Subjunctive
Present
| yo | rozne |
| tú | roznes |
| él | rozne |
| nosotros | roznemos |
| vosotros | roznéis |
| ellos | roznen |
Perfect
| yo | haya roznado |
| tú | hayas roznado |
| él | haya roznado |
| nosotros | hayamos roznado |
| vosotros | hayáis roznado |
| ellos | hayan roznado |
Past
| yo | roznara |
| tú | roznaras |
| él | roznara |
| nosotros | roznáramos |
| vosotros | roznarais |
| ellos | roznaran |
Past
| yo | roznase |
| tú | roznases |
| él | roznase |
| nosotros | roznásemos |
| vosotros | roznaseis |
| ellos | roznasen |
Pluperfect
| yo | hubiera roznado |
| tú | hubieras roznado |
| él | hubiera roznado |
| nosotros | hubiéramos roznado |
| vosotros | hubierais roznado |
| ellos | hubieran roznado |
Pluperfect
| yo | hubiese roznado |
| tú | hubieses roznado |
| él | hubiese roznado |
| nosotros | hubiésemos roznado |
| vosotros | hubieseis roznado |
| ellos | hubiesen roznado |
Future
| yo | roznare |
| tú | roznares |
| él | roznare |
| nosotros | roznáremos |
| vosotros | roznareis |
| ellos | roznaren |
Future Perfect
| yo | hubiere roznado |
| tú | hubieres roznado |
| él | hubiere roznado |
| nosotros | hubiéremos roznado |
| vosotros | hubiereis roznado |
| ellos | hubieren roznado |
Conditional
Present
| yo | roznaría |
| tú | roznarías |
| él | roznaría |
| nosotros | roznaríamos |
| vosotros | roznaríais |
| ellos | roznarían |
Perfect
| yo | habría roznado |
| tú | habrías roznado |
| él | habría roznado |
| nosotros | habríamos roznado |
| vosotros | habríais roznado |
| ellos | habrían roznado |
Imperative
Affirmative
| tú | rozna |
| él | rozne |
| nosotros | roznemos |
| vosotros | roznad |
| ellos | roznen |
Negative
| no roznes |
| no rozne |
| no roznemos |
| no roznéis |
| no roznen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | roznás |
| Venezuelan | roznáis |
| Chilean | roznái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | roznés |
| Río de la Plata region | roznes |
| Chilean | roznís |
| Venezuela, Panama | roznéis |
Imperative
rozná
Verbs conjugated like 'roznar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'roznar'
rozar,
voznar,
braznar,
brozar,
donar,
gaznar,
gozar,
graznar,
hozar,
maznar,
Translations
Etymology
Alteration of ronzar.
Verbs referencing "roznar"
Portuguese
rosnar.
Cognates
-
Additional Information
Sample Sentences
-
[...] y el barco se fue apartando poco a poco de la ribera; y cuando Sancho se vio obra de dos varas dentro del río, comenzó a temblar, temiendo su perdición; pero ninguna cosa le dio más pena que el oír roznar al rucio y el ver que Rocinante pugnaba por desatarse, y díjole a su señor: -El rucio rebuzna, condolido de nuestra ausencia, y Rocinante procura ponerse en libertad para arrojarse tras nosotros. [...]
(Don Quixote)