Nominal Forms
Infinitive: dignar
Participle: dignado
Gerund: dignando
Indicative
Present
| yo | digno |
| tú | dignas |
| él | digna |
| nosotros | dignamos |
| vosotros | dignáis |
| ellos | dignan |
Perfect
| yo | he dignado |
| tú | has dignado |
| él | ha dignado |
| nosotros | hemos dignado |
| vosotros | habéis dignado |
| ellos | han dignado |
Past
| yo | dignaba |
| tú | dignabas |
| él | dignaba |
| nosotros | dignábamos |
| vosotros | dignabais |
| ellos | dignaban |
Pluperfect
| yo | había dignado |
| tú | habías dignado |
| él | había dignado |
| nosotros | habíamos dignado |
| vosotros | habíais dignado |
| ellos | habían dignado |
Preterite
| yo | digné |
| tú | dignaste |
| él | dignó |
| nosotros | dignamos |
| vosotros | dignasteis |
| ellos | dignaron |
Preterite Perfect
| yo | hube dignado |
| tú | hubiste dignado |
| él | hubo dignado |
| nosotros | hubimos dignado |
| vosotros | hubisteis dignado |
| ellos | hubieron dignado |
Future
| yo | dignaré |
| tú | dignarás |
| él | dignará |
| nosotros | dignaremos |
| vosotros | dignaréis |
| ellos | dignarán |
Future Perfect
| yo | habré dignado |
| tú | habrás dignado |
| él | habrá dignado |
| nosotros | habremos dignado |
| vosotros | habréis dignado |
| ellos | habrán dignado |
Subjunctive
Present
| yo | digne |
| tú | dignes |
| él | digne |
| nosotros | dignemos |
| vosotros | dignéis |
| ellos | dignen |
Perfect
| yo | haya dignado |
| tú | hayas dignado |
| él | haya dignado |
| nosotros | hayamos dignado |
| vosotros | hayáis dignado |
| ellos | hayan dignado |
Past
| yo | dignara |
| tú | dignaras |
| él | dignara |
| nosotros | dignáramos |
| vosotros | dignarais |
| ellos | dignaran |
Past
| yo | dignase |
| tú | dignases |
| él | dignase |
| nosotros | dignásemos |
| vosotros | dignaseis |
| ellos | dignasen |
Pluperfect
| yo | hubiera dignado |
| tú | hubieras dignado |
| él | hubiera dignado |
| nosotros | hubiéramos dignado |
| vosotros | hubierais dignado |
| ellos | hubieran dignado |
Pluperfect
| yo | hubiese dignado |
| tú | hubieses dignado |
| él | hubiese dignado |
| nosotros | hubiésemos dignado |
| vosotros | hubieseis dignado |
| ellos | hubiesen dignado |
Future
| yo | dignare |
| tú | dignares |
| él | dignare |
| nosotros | dignáremos |
| vosotros | dignareis |
| ellos | dignaren |
Future Perfect
| yo | hubiere dignado |
| tú | hubieres dignado |
| él | hubiere dignado |
| nosotros | hubiéremos dignado |
| vosotros | hubiereis dignado |
| ellos | hubieren dignado |
Conditional
Present
| yo | dignaría |
| tú | dignarías |
| él | dignaría |
| nosotros | dignaríamos |
| vosotros | dignaríais |
| ellos | dignarían |
Perfect
| yo | habría dignado |
| tú | habrías dignado |
| él | habría dignado |
| nosotros | habríamos dignado |
| vosotros | habríais dignado |
| ellos | habrían dignado |
Imperative
Affirmative
| tú | digna |
| él | digne |
| nosotros | dignemos |
| vosotros | dignad |
| ellos | dignen |
Negative
| no dignes |
| no digne |
| no dignemos |
| no dignéis |
| no dignen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | dignás |
| Venezuelan | dignáis |
| Chilean | dignái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | dignés |
| Río de la Plata region | dignes |
| Chilean | dignís |
| Venezuela, Panama | dignéis |
Imperative
digná
Verbs conjugated like 'dignar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'dignar'
dinar,
signar,
asignar,
binar,
damnar,
dedignar,
designar,
dictar,
dietar,
dignarse,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Verbs referencing "dignar"
Spanish
desdeñar.
Cognates
-
Additional Information
Sample Sentences
-
[...] Toboso, mandó a Sancho volver a la ciudad, y que no volviese a su presencia sin haber primero hablado de su parte a su señora, pidiéndola fuese servida de dejarse ver de su cautivo caballero, y se dignase de echarle su bendición, para que pudiese esperar por ella felicísimos sucesos de todos sus acometimientos y dificultosas empresas. Encargóse Sancho de hacerlo así como se le mandaba, y de traerle [...]
(Don Quixote)