fullbringa – Swedish verb conjugation

Swedish verb forms of fullbringa

Modern Swedish

In modern Swedish, verbs are not conjugated in person or number; the same verb form is used for all persons in singular and plural.

All Forms

Infinitivefullbringa
Presentfullbringer
Pastfullbringde; fullbragte
Imperativefullbring
Supinefullbringt; fullbragt
This verb is either archaic or dialectal. The verb conjugation chart shows how the verb is conjugated following the conjugation rules of today's Swedish; the verb forms shown below may never have existed as such.

Translations

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

Additional Information

Etymology

Cognates

-

Swedish AD ~1900

Until the beginning of the 20th century, Swedish verbs had distinct forms for singular and plural. The forms below show the verb conjugated in all moods, tenses, numbers, and persons.

Gerund: fullbringande

Indicative

Present

jagfullbringer
dufullbringer
han;honfullbringer
vifullbringa
nifullbringa
defullbringa

Perfect

jaghar fullbringt; fullbragt
duhar fullbringt; fullbragt
han;honhar fullbringt; fullbragt
viha fullbringt; fullbragt
niha fullbringt; fullbragt
deha fullbringt; fullbragt

Past

jagfullbringde; fullbragte
dufullbringde; fullbragte
han;honfullbringde; fullbragte
vifullbringde; fullbragte
nifullbringde; fullbragte
defullbringde; fullbragte

Pluperfect

jaghade fullbringt; fullbragt
duhade fullbringt; fullbragt
han;honhade fullbringt; fullbragt
vihade fullbringt; fullbragt
nihade fullbringt; fullbragt
dehade fullbringt; fullbragt

Future

jagskulle fullbringa
duskulle fullbringa
han;honskulle fullbringa
viskola fullbringa
niskola fullbringa
deskola fullbringa

Future Perfect

jagskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
duskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
han;honskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
viskola ha(va) fullbringt; fullbragt
niskola ha(va) fullbringt; fullbragt
deskola ha(va) fullbringt; fullbragt

Conjunctive

Present

jagmå fullbringa
dumå fullbringa
han;honmå fullbringa
vimå fullbringa
nimå fullbringa
demå fullbringa

Perfect

jagmå ha(va) fullbringt; fullbragt
dumå ha(va) fullbringt; fullbragt
han;honmå ha(va) fullbringt; fullbragt
vimå ha(va) fullbringt; fullbragt
nimå ha(va) fullbringt; fullbragt
demå ha(va) fullbringt; fullbragt

Past

jagskulle fullbringa
duskulle fullbringa
han;honskulle fullbringa
viskulle fullbringa
niskulle fullbringa
deskulle fullbringa

Pluperfect

jagskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
duskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
han;honskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
viskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
niskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
deskulle ha(va) fullbringt; fullbragt

Conditional

Present

jagskulle fullbringa
duskulle fullbringa
han;honskulle fullbringa
viskulle fullbringa
niskulle fullbringa
deskulle fullbringa

Perfect

jagskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
duskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
han;honskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
viskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
niskulle ha(va) fullbringt; fullbragt
deskulle ha(va) fullbringt; fullbragt

Imperative

dufullbring
viLåt oss fullbringa
nifullbring

Swedish Dialects of Finland