avbringa – Swedish verb conjugation

Swedish verb forms of avbringa

Modern Swedish

In modern Swedish, verbs are not conjugated in person or number; the same verb form is used for all persons in singular and plural.

All Forms

Infinitiveavbringa
Presentavbringer
Pastavbringde; avbragte
Imperativeavbring
Supineavbringt; avbragt
This verb is either archaic or dialectal. The verb conjugation chart shows how the verb is conjugated following the conjugation rules of today's Swedish; the verb forms shown below may never have existed as such.

Translations

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

Additional Information

Etymology

jfr d. afbringe, mnt. afbringen, t. abbringen References: 1

Cognates

-

Swedish AD ~1900

Until the beginning of the 20th century, Swedish verbs had distinct forms for singular and plural. The forms below show the verb conjugated in all moods, tenses, numbers, and persons.

Gerund: avbringande

Indicative

Present

jagavbringer
duavbringer
han;honavbringer
viavbringa
niavbringa
deavbringa

Perfect

jaghar avbringt; avbragt
duhar avbringt; avbragt
han;honhar avbringt; avbragt
viha avbringt; avbragt
niha avbringt; avbragt
deha avbringt; avbragt

Past

jagavbringde; avbragte
duavbringde; avbragte
han;honavbringde; avbragte
viavbringde; avbragte
niavbringde; avbragte
deavbringde; avbragte

Pluperfect

jaghade avbringt; avbragt
duhade avbringt; avbragt
han;honhade avbringt; avbragt
vihade avbringt; avbragt
nihade avbringt; avbragt
dehade avbringt; avbragt

Future

jagskulle avbringa
duskulle avbringa
han;honskulle avbringa
viskola avbringa
niskola avbringa
deskola avbringa

Future Perfect

jagskulle ha(va) avbringt; avbragt
duskulle ha(va) avbringt; avbragt
han;honskulle ha(va) avbringt; avbragt
viskola ha(va) avbringt; avbragt
niskola ha(va) avbringt; avbragt
deskola ha(va) avbringt; avbragt

Conjunctive

Present

jagmå avbringa
dumå avbringa
han;honmå avbringa
vimå avbringa
nimå avbringa
demå avbringa

Perfect

jagmå ha(va) avbringt; avbragt
dumå ha(va) avbringt; avbragt
han;honmå ha(va) avbringt; avbragt
vimå ha(va) avbringt; avbragt
nimå ha(va) avbringt; avbragt
demå ha(va) avbringt; avbragt

Past

jagskulle avbringa
duskulle avbringa
han;honskulle avbringa
viskulle avbringa
niskulle avbringa
deskulle avbringa

Pluperfect

jagskulle ha(va) avbringt; avbragt
duskulle ha(va) avbringt; avbragt
han;honskulle ha(va) avbringt; avbragt
viskulle ha(va) avbringt; avbragt
niskulle ha(va) avbringt; avbragt
deskulle ha(va) avbringt; avbragt

Conditional

Present

jagskulle avbringa
duskulle avbringa
han;honskulle avbringa
viskulle avbringa
niskulle avbringa
deskulle avbringa

Perfect

jagskulle ha(va) avbringt; avbragt
duskulle ha(va) avbringt; avbragt
han;honskulle ha(va) avbringt; avbragt
viskulle ha(va) avbringt; avbragt
niskulle ha(va) avbringt; avbragt
deskulle ha(va) avbringt; avbragt

Imperative

duavbring
viLåt oss avbringa
niavbring

Swedish Dialects of Finland