skynda – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of skynda

Nominal Forms

Infinitive: skynda
Past Participle: skynder
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækskyndi; skyndir
þūskyndi; skyndir
hanskyndi; skyndir
vī(r)skyndom
ī(r)skyndin
þē(r)skynda

Preterite

iak;iækskynde; skyndaþe
þūskynde; skyndaþe
hanskynde; skyndaþe
vī(r)skyndom; skyndaþom
ī(r)skyndin; skyndaþin
þē(r)skyndo; skyndaþo

Conjunctive

Present

iak;iækskynde
þūskynde
hanskynde
vī(r)skyndom
ī(r)skyndin
þē(r)skyndin

Preterite

iak;iækskynde; skyndaþe
þūskynde; skyndaþe
hanskynde; skyndaþe
vī(r)skyndom; skyndaþom
ī(r)skyndin; skyndaþin
þē(r)skyndin; skyndaþin

Imperative

þūskyndi
vī(r)skyndom
ī(r)skyndin

Verbs conjugated like 'skynda'

bænda, gilda, hænda, lænda, skynda, skænda, sænda, tænda, vænda,

Verbs similar to 'skynda'

skænda, skylda, skynia, synda, bynda, kynna, sænda, skina, skyla, standa,

Etymology

From Old Norse skynda, from Proto-Germanic *skundijaną. See: Proto-Germanic '*skundijaną'.

Verbs referencing "skynda"

Swedish skynda.