Nominal Forms
Infinitive: wickeln; wickellen
Past Participle: gewickel(le)t
Present participle: wickelnde
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | wickel |
| du | wickelst |
| ër | wickelt |
| wir | wickeln |
| ir | wickelt |
| sie | wickelnt |
Past
| ich | wickelte; wickalte |
| du | wickeltest; wickaltest |
| ër | wickelte; wickalte |
| wir | wickelten; wickalten |
| ir | wickelten; wickalten |
| sie | wickelten; wickalten |
Subjunctive
Present
| ich | wickel |
| du | wickelst |
| ër | wickelt |
| wir | wickeln |
| ir | wickelt |
| sie | wickelnt |
Past
| ich | wickelte; wickalte |
| du | wickeltest; wickaltest |
| ër | wickelte; wickalte |
| wir | wickelten; wickalten |
| ir | wickelten; wickalten |
| sie | wickelten; wickalten |
Imperative
| du | wickels |
| wir | wickeln |
| ir | wickelt |
Etymology
Verbs referencing "wickeln"
German, old spelling
wickeln, Luxembourgish
wéckelen, Swedish
veckla.
Verbs conjugated like 'wickeln'
quellen,
queln,
sellen,
seln,
twellen,
tweln,
wellen,
weln,
zellen,
zeln,
Verbs similar to 'wickeln'
Nibelungen Lied References