Nominal Forms
Infinitive erëmginn
Past participle erëmginn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ginn erëm |
| du | gëss erëm |
| hien;si;hatt;et | gëtt erëm |
| mir | ginn erëm |
| dir | gitt erëm |
| si | ginn erëm |
Preterite
| ech | gouf erëm |
| du | goufs erëm |
| hien;si;hatt;et | gouf erëm |
| mir | goufen erëm |
| dir | gouft erëm |
| si | goufen erëm |
Perfect
| ech | hu erëmginn |
| du | hues erëmginn |
| hien;si;hatt;et | huet erëmginn |
| mir | hu erëmginn |
| dir | hutt erëmginn |
| si | hu erëmginn |
Pluperfect
| ech | hat erëmginn |
| du | has erëmginn |
| hien;si;hatt;et | hat erëmginn |
| mir | hate erëmginn |
| dir | hat erëmginn |
| si | hate erëmginn |
Future I
| ech | wäert erëmginn |
| du | wäerts erëmginn |
| hien;si;hatt;et | wäert erëmginn |
| mir | wäerte erëmginn |
| dir | wäert erëmginn |
| si | wäerte erëmginn |
Future II
| ech | wäert erëmginn hunn |
| du | wäerts erëmginn hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erëmginn hunn |
| mir | wäerte erëmginn hunn |
| dir | wäert erëmginn hunn |
| si | wäerte erëmginn hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erëmginn |
| du | géifs erëmginn |
| hien;si;hatt;et | géif erëmginn |
| mir | géife erëmginn |
| dir | géift erëmginn |
| si | géife erëmginn |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erëmginn |
| du | häss erëmginn |
| hien;si;hatt;et | hätt erëmginn |
| mir | hätte erëmginn |
| dir | hätt erëmginn |
| si | hätte erëmginn |
Simple Conjunctive II
| ech | géif erëm |
| du | géifs erëm |
| hien;si;hatt;et | géif erëm |
| mir | géifen erëm |
| dir | géift erëm |
| si | géifen erëm |
Imperative
| Singular | gëff erëm |
| Plural | gitt erëm |
Verbs conjugated like erëmginn
ausginn,
dropginn,
duerchginn,
eraginn,
erëmginn,
erginn,
erofginn,
eropginn,
ewechginn,
ginn,
hanneschtginn,
hierginn,
iwwerginn,
noginn,
ofginn,
opginn,
uginn,
verginn,
zeréckginn,
zouginn, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences