Nominal Forms
Infinitive aleien
Past participle ageleeën
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | leien an |
| du | läis an |
| hien;si;hatt;et | läit an |
| mir | leien an |
| dir | leit an |
| si | leien an |
Preterite
| ech | louch an |
| du | louchs an |
| hien;si;hatt;et | louch an |
| mir | louchen an |
| dir | loucht an |
| si | louchen an |
Perfect
| ech | hu ageleeën |
| du | hues ageleeën |
| hien;si;hatt;et | huet ageleeën |
| mir | hu ageleeën |
| dir | hutt ageleeën |
| si | hu ageleeën |
Pluperfect
| ech | hat ageleeën |
| du | has ageleeën |
| hien;si;hatt;et | hat ageleeën |
| mir | hate ageleeën |
| dir | hat ageleeën |
| si | hate ageleeën |
Future I
| ech | wäert aleien |
| du | wäerts aleien |
| hien;si;hatt;et | wäert aleien |
| mir | wäerte aleien |
| dir | wäert aleien |
| si | wäerte aleien |
Future II
| ech | wäert ageleeën hunn |
| du | wäerts ageleeën hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ageleeën hunn |
| mir | wäerte ageleeën hunn |
| dir | wäert ageleeën hunn |
| si | wäerte ageleeën hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif aleien |
| du | géifs aleien |
| hien;si;hatt;et | géif aleien |
| mir | géife aleien |
| dir | géift aleien |
| si | géife aleien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ageleeën |
| du | häss ageleeën |
| hien;si;hatt;et | hätt ageleeën |
| mir | hätte ageleeën |
| dir | hätt ageleeën |
| si | hätte ageleeën |
Simple Conjunctive II
| ech | léich an |
| du | léichs an |
| hien;si;hatt;et | léich an |
| mir | léichen an |
| dir | léicht an |
| si | léichen an |
Imperative
| Singular | lei an |
| Plural | leit an |
Verbs conjugated like aleien
aleien,
derbäileien,
dernieftleien,
drënnerleien,
duerchleien,
ëmleien,
ënnerleien,
leien,
opleien,
uleien,
zeréckleien,
Translations
Etymology
Sample Sentences