succumbo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of succumbo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): succumbō

Active Nominal Forms

Infinitive: succúmbere
Present participle: succumbēns; succumbéntis
Future participle: succubitúrus
Gerund: succumbéndum
Gerundive: succumbéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: succúmbere
Perfect participle: succubitum



Active

Indicative

Present

egosuccumbō
tūsuccumbis
issuccumbit
nōssuccúmbimus
vōssuccúmbitis
iīsuccumbunt

Imperfect

egosuccumbḗbam
tūsuccumbḗbās
issuccumbḗbat
nōssuccumbēbā́mus
vōssuccumbēbā́tis
iīsuccumbḗbant

I Future

egosuccumbam
tūsuccumbēs
issuccumbet
nōssuccumbḗmus
vōssuccumbḗtis
iīsuccumbent

Perfect

egosuccubuī
tūsuccubuístī
issuccubúit
nōssuccubúimus
vōssuccubuístis
iīsuccubuḗrunt

Pluperfect

egosuccubúeram
tūsuccubúerās
issuccubúerat
nōssuccubuerā́mus
vōssuccubuerā́tis
iīsuccubúerant

II Future

egosuccubúerō
tūsuccubúeris
issuccubúerit
nōssuccubuérimus
vōssuccubuéritis
iīsuccubúerint

Subjunctive

Present

egosuccumbam
tūsuccumbās
issuccumbat
nōssuccumbā́mus
vōssuccumbā́tis
iīsuccumbant

Imperfect

egosuccumberem
tūsuccumberēs
issuccumberet
nōssuccumberḗmus
vōssuccumberḗtis
iīsuccumberent








Perfect

egosuccubúerim
tūsuccubúeris
issuccubúerit
nōssuccubuérimus
vōssuccubuéritis
iīsuccubúerint

Pluperfect

egosuccubuíssem
tūsuccubuíssēs
issuccubuísset
nōssuccubuissḗmus
vōssuccubuissḗtis
iīsuccubuíssent

I Imperative

tūsuccumbe
vōssuccúmbite

II Imperative

tūsuccúmbitō
issuccúmbitō
vōssuccumbitṓte
iīsuccumbúntō

Passive

Indicative

Present

egosuccumbor
tūsuccúmberis
issuccúmbitur
nōssuccúmbimur
vōssuccumbíminī
iīsuccumbúntur

Imperfect

egosuccumbḗbar
tūsuccumbēbā́ris
issuccumbēbā́tur
nōssuccumbēbā́mur
vōssuccumbēbā́minī
iīsuccumbēbántur

I Future

egosuccumbar
tūsuccumbḗris
issuccumbḗtur
nōssuccumbḗmur
vōssuccumbḗminī
iīsuccumbéntur

Perfect

egosuccubitus sum
tūsuccubitus es
issuccubitus est
nōssuccubitī sumus
vōssuccubitī estis
iīsuccubitī sunt

Pluperfect

egosuccubitus eram
tūsuccubitus erās
issuccubitus erat
nōssuccubitī erāmus
vōssuccubitī erātis
iīsuccubitī erant

II Future

egosuccubitus erō
tūsuccubitus eris
issuccubitus erit
nōssuccubitī erimus
vōssuccubitī eritis
iīsuccubitī erunt

Subjunctive

Present

egosuccumbar
tūsuccumbā́ris
issuccumbā́tur
nōssuccumbā́mur
vōssuccumbā́minī
iīsuccumbā́ntur

Imperfect

egosuccumberer
tūsuccumberḗris
issuccumberḗtur
nōssuccumberḗmur
vōssuccumberḗminī
iīsuccumberḗntur








Perfect

egosuccubitus sim
tūsuccubitus sīs
issuccubitus sit
nōssuccubitī sīmus
vōssuccubitī sītis
iīsuccubitī sint

Pluperfect

egosuccubitus essem
tūsuccubitus essēs
issuccubitus esset
nōssuccubitī essēmus
vōssuccubitī essētis
iīsuccubitī essent

Verbs conjugated like 'succumbo'

accumbo, alo, assero, attexo, colo, concino, confremo, congemo, consero, consulo, contexo, contremo, decumbo, desero, discumbo, dissero, edissero, evomo, excolo, exsero, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *upó
3. Proto-Italic *supo
4. Latin sub
5. Latin sub-
6. Proto-Indo-European *ḱewb-
7. Proto-Italic *kumbō
8. Latin *cumbō
9. Latin succumbō
10. From sub- + *cumbō (“lie down”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Magnō animō et ērēctō est, nec umquam succumbet inimīcīs, nē fortūnae quidem. (He preserves a great and lofty spirit, and will never succumb to his enemies, nor even to fortune.) [46 BCE, Cicero, Pro rege Deiotaro 36]

Vulgate Verses