quirito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of quirito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): quirītō

Active Nominal Forms

Infinitive: quirītā́re
Present participle: quirītāns; quirītántis
Future participle: quirītātúrus
Gerund: quirītándum
Gerundive: quirītándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: quirītā́re
Perfect participle: quirītā́tum



Active

Indicative

Present

egoquirītō
tūquirītās
isquirītat
nōsquirītā́mus
vōsquirītā́tis
iīquirītant

Imperfect

egoquirītā́bam
tūquirītā́bās
isquirītā́bat
nōsquirītābā́mus
vōsquirītābā́tis
iīquirītā́bant

I Future

egoquirītā́bō
tūquirītā́bis
isquirītā́bit
nōsquirītā́bimus
vōsquirītā́bitis
iīquirītā́bunt

Perfect

egoquirītā́vī
tūquirītāvístī
isquirītā́vit
nōsquirītā́vimus
vōsquirītāvístis
iīquirītāvḗrunt

Pluperfect

egoquirītā́veram
tūquirītā́verās
isquirītā́verat
nōsquirītāverā́mus
vōsquirītāverā́tis
iīquirītā́verant

II Future

egoquirītā́verō
tūquirītā́veris
isquirītā́verit
nōsquirītāvérimus
vōsquirītāvéritis
iīquirītā́verint

Subjunctive

Present

egoquirītem
tūquirītēs
isquirītet
nōsquirītḗmus
vōsquirītḗtis
iīquirītent

Imperfect

egoquirītā́rem
tūquirītā́rēs
isquirītā́ret
nōsquirītārḗmus
vōsquirītārḗtis
iīquirītā́rent








Perfect

egoquirītā́verim
tūquirītā́veris
isquirītā́verit
nōsquirītāvérimus
vōsquirītāvéritis
iīquirītā́verint

Pluperfect

egoquirītāvíssem
tūquirītāvíssēs
isquirītāvísset
nōsquirītāvissḗmus
vōsquirītāvissḗtis
iīquirītāvíssent

I Imperative

tūquirītā
vōsquirītā́te

II Imperative

tūquirītā́tō
isquirītā́tō
vōsquirītātṓte
iīquirītántō

Passive

Indicative

Present

egoquirītor
tūquirītā́ris
isquirītā́tur
nōsquirītā́mur
vōsquirītā́minī
iīquirītántur

Imperfect

egoquirītā́bar
tūquirītābā́ris
isquirītābā́tur
nōsquirītābā́mur
vōsquirītābā́minī
iīquirītābántur

I Future

egoquirītā́bor
tūquirītā́beris
isquirītā́bitur
nōsquirītā́bimur
vōsquirītābíminī
iīquirītābúntur

Perfect

egoquirītā́tus sum
tūquirītā́tus es
isquirītā́tus est
nōsquirītā́tī sumus
vōsquirītā́tī estis
iīquirītā́tī sunt

Pluperfect

egoquirītā́tus eram
tūquirītā́tus erās
isquirītā́tus erat
nōsquirītā́tī erāmus
vōsquirītā́tī erātis
iīquirītā́tī erant

II Future

egoquirītā́tus erō
tūquirītā́tus eris
isquirītā́tus erit
nōsquirītā́tī erimus
vōsquirītā́tī eritis
iīquirītā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoquirīter
tūquirītḗris
isquirītḗtur
nōsquirītḗmur
vōsquirītḗminī
iīquirītḗntur

Imperfect

egoquirītā́rer
tūquirītārḗris
isquirītārḗtur
nōsquirītārḗmur
vōsquirītārḗminī
iīquirītārḗntur








Perfect

egoquirītā́tus sim
tūquirītā́tus sīs
isquirītā́tus sit
nōsquirītā́tī sīmus
vōsquirītā́tī sītis
iīquirītā́tī sint

Pluperfect

egoquirītā́tus essem
tūquirītā́tus essēs
isquirītā́tus esset
nōsquirītā́tī essēmus
vōsquirītā́tī essētis
iīquirītā́tī essent

Verbs conjugated like 'quirito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'quirito'

queritor, cubito, curto, dirigo, dirimo, dubito, equito, fugito, irrito, marito,

Translations

Etymology

Uncertain. De Vaan accepts as correct the notion, current already in Antiquity, that the word originally meant "to call for the help of the Quirites," the Roman constabulary. Alternatively, it may be from Latin queror (“to complain”) through the form, though the phonetic and semantic developments are difficult to trace; alternatively, a variant of quirritāre (“to squeal like a pig”), from *quis, an onomatopoeic rendition of squeaking. Compare the Frankish *krītan (“to cry out, scream, proclaim”). See: Latin 'queror'.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses