dubito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of dubito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): dubitō

Active Nominal Forms

Infinitive: dubitā́re
Present participle: dubitāns; dubitántis
Future participle: dubitātúrus
Gerund: dubitándum
Gerundive: dubitándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: dubitā́re
Perfect participle: dubitā́tum



Active

Indicative

Present

egodubitō
tūdubitās
isdubitat
nōsdubitā́mus
vōsdubitā́tis
iīdubitant

Imperfect

egodubitā́bam
tūdubitā́bās
isdubitā́bat
nōsdubitābā́mus
vōsdubitābā́tis
iīdubitā́bant

I Future

egodubitā́bō
tūdubitā́bis
isdubitā́bit
nōsdubitā́bimus
vōsdubitā́bitis
iīdubitā́bunt

Perfect

egodubitā́vī
tūdubitāvístī
isdubitā́vit
nōsdubitā́vimus
vōsdubitāvístis
iīdubitāvḗrunt

Pluperfect

egodubitā́veram
tūdubitā́verās
isdubitā́verat
nōsdubitāverā́mus
vōsdubitāverā́tis
iīdubitā́verant

II Future

egodubitā́verō
tūdubitā́veris
isdubitā́verit
nōsdubitāvérimus
vōsdubitāvéritis
iīdubitā́verint

Subjunctive

Present

egodubitem
tūdubitēs
isdubitet
nōsdubitḗmus
vōsdubitḗtis
iīdubitent

Imperfect

egodubitā́rem
tūdubitā́rēs
isdubitā́ret
nōsdubitārḗmus
vōsdubitārḗtis
iīdubitā́rent








Perfect

egodubitā́verim
tūdubitā́veris
isdubitā́verit
nōsdubitāvérimus
vōsdubitāvéritis
iīdubitā́verint

Pluperfect

egodubitāvíssem
tūdubitāvíssēs
isdubitāvísset
nōsdubitāvissḗmus
vōsdubitāvissḗtis
iīdubitāvíssent

I Imperative

tūdubitā
vōsdubitā́te

II Imperative

tūdubitā́tō
isdubitā́tō
vōsdubitātṓte
iīdubitántō

Passive

Indicative

Present

egodubitor
tūdubitā́ris
isdubitā́tur
nōsdubitā́mur
vōsdubitā́minī
iīdubitántur

Imperfect

egodubitā́bar
tūdubitābā́ris
isdubitābā́tur
nōsdubitābā́mur
vōsdubitābā́minī
iīdubitābántur

I Future

egodubitā́bor
tūdubitā́beris
isdubitā́bitur
nōsdubitā́bimur
vōsdubitābíminī
iīdubitābúntur

Perfect

egodubitā́tus sum
tūdubitā́tus es
isdubitā́tus est
nōsdubitā́tī sumus
vōsdubitā́tī estis
iīdubitā́tī sunt

Pluperfect

egodubitā́tus eram
tūdubitā́tus erās
isdubitā́tus erat
nōsdubitā́tī erāmus
vōsdubitā́tī erātis
iīdubitā́tī erant

II Future

egodubitā́tus erō
tūdubitā́tus eris
isdubitā́tus erit
nōsdubitā́tī erimus
vōsdubitā́tī eritis
iīdubitā́tī erunt

Subjunctive

Present

egodubiter
tūdubitḗris
isdubitḗtur
nōsdubitḗmur
vōsdubitḗminī
iīdubitḗntur

Imperfect

egodubitā́rer
tūdubitārḗris
isdubitārḗtur
nōsdubitārḗmur
vōsdubitārḗminī
iīdubitārḗntur








Perfect

egodubitā́tus sim
tūdubitā́tus sīs
isdubitā́tus sit
nōsdubitā́tī sīmus
vōsdubitā́tī sītis
iīdubitā́tī sint

Pluperfect

egodubitā́tus essem
tūdubitā́tus essēs
isdubitā́tus esset
nōsdubitā́tī essēmus
vōsdubitā́tī essētis
iīdubitā́tī essent

Verbs conjugated like 'dubito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'dubito'

cubito, addubito, devito, dito, domito, fugito, habito, munito, subigo, abigo,

Translations

  • hesitate, to stop or pause respecting decision or action
  • wonder, to ponder about something
  • Etymology

    1. Somewhat uncertain, but likely as a frequentative of dubō (attested only as a gloss by Paulus/Festus), denominative of *dubos (“in doubt”, adj.), from Proto-Indo-European *dwi- (“two-”) + *bʰuH- (“to be”). See dubius for details.
    2. For the relation to "two" cf. Ancient Greek δισσός (dissós, “twofold; doubtful”), δοιάζω (doiázō, “to be in two minds”) and German Zweifel (“doubt”).

    Verbs referencing "dubito"

    Ladino dudar, Galician dubidar, Mirandese dubidar, Maltese ddubita.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • et videntes eum adoraverunt quidam autem dubitaverunt
    • tunc dixit Raguhel non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit
    • surge itaque et descende et vade cum eis nihil dubitans quia ego misi illos

    Vulgate Verses

    • (Matthaeus 28:17) et videntes eum adoraverunt quidam autem dubitaverunt And when they saw him, they worshipped him: but some doubted.