obiecto – Latin verb conjugation

Latin verb forms of obiecto

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): obiectō

Active Nominal Forms

Infinitive: obiectā́re
Present participle: obiectāns; obiectántis
Future participle: obiectātúrus
Gerund: obiectándum
Gerundive: obiectándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: obiectā́re
Perfect participle: obiectā́tum



Active

Indicative

Present

egoobiectō
tūobiectās
isobiectat
nōsobiectā́mus
vōsobiectā́tis
iīobiectant

Imperfect

egoobiectā́bam
tūobiectā́bās
isobiectā́bat
nōsobiectābā́mus
vōsobiectābā́tis
iīobiectā́bant

I Future

egoobiectā́bō
tūobiectā́bis
isobiectā́bit
nōsobiectā́bimus
vōsobiectā́bitis
iīobiectā́bunt

Perfect

egoobiectā́vī
tūobiectāvístī
isobiectā́vit
nōsobiectā́vimus
vōsobiectāvístis
iīobiectāvḗrunt

Pluperfect

egoobiectā́veram
tūobiectā́verās
isobiectā́verat
nōsobiectāverā́mus
vōsobiectāverā́tis
iīobiectā́verant

II Future

egoobiectā́verō
tūobiectā́veris
isobiectā́verit
nōsobiectāvérimus
vōsobiectāvéritis
iīobiectā́verint

Subjunctive

Present

egoobiectem
tūobiectēs
isobiectet
nōsobiectḗmus
vōsobiectḗtis
iīobiectent

Imperfect

egoobiectā́rem
tūobiectā́rēs
isobiectā́ret
nōsobiectārḗmus
vōsobiectārḗtis
iīobiectā́rent








Perfect

egoobiectā́verim
tūobiectā́veris
isobiectā́verit
nōsobiectāvérimus
vōsobiectāvéritis
iīobiectā́verint

Pluperfect

egoobiectāvíssem
tūobiectāvíssēs
isobiectāvísset
nōsobiectāvissḗmus
vōsobiectāvissḗtis
iīobiectāvíssent

I Imperative

tūobiectā
vōsobiectā́te

II Imperative

tūobiectā́tō
isobiectā́tō
vōsobiectātṓte
iīobiectántō

Passive

Indicative

Present

egoobiector
tūobiectā́ris
isobiectā́tur
nōsobiectā́mur
vōsobiectā́minī
iīobiectántur

Imperfect

egoobiectā́bar
tūobiectābā́ris
isobiectābā́tur
nōsobiectābā́mur
vōsobiectābā́minī
iīobiectābántur

I Future

egoobiectā́bor
tūobiectā́beris
isobiectā́bitur
nōsobiectā́bimur
vōsobiectābíminī
iīobiectābúntur

Perfect

egoobiectā́tus sum
tūobiectā́tus es
isobiectā́tus est
nōsobiectā́tī sumus
vōsobiectā́tī estis
iīobiectā́tī sunt

Pluperfect

egoobiectā́tus eram
tūobiectā́tus erās
isobiectā́tus erat
nōsobiectā́tī erāmus
vōsobiectā́tī erātis
iīobiectā́tī erant

II Future

egoobiectā́tus erō
tūobiectā́tus eris
isobiectā́tus erit
nōsobiectā́tī erimus
vōsobiectā́tī eritis
iīobiectā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoobiecter
tūobiectḗris
isobiectḗtur
nōsobiectḗmur
vōsobiectḗminī
iīobiectḗntur

Imperfect

egoobiectā́rer
tūobiectārḗris
isobiectārḗtur
nōsobiectārḗmur
vōsobiectārḗminī
iīobiectārḗntur








Perfect

egoobiectā́tus sim
tūobiectā́tus sīs
isobiectā́tus sit
nōsobiectā́tī sīmus
vōsobiectā́tī sītis
iīobiectā́tī sint

Pluperfect

egoobiectā́tus essem
tūobiectā́tus essēs
isobiectā́tus esset
nōsobiectā́tī essēmus
vōsobiectā́tī essētis
iīobiectā́tī essent

Verbs conjugated like 'obiecto'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'obiecto'

oblecto, coniecto, eiecto, obiaceo, obicio, obsecro, obtrecto, obverto, abicio, affecto,

Translations

Etymology

From obiciō (“throw in front of”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses