displiceo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of displiceo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): displiceō

Active Nominal Forms

Infinitive: displicḗre
Present participle: displicēns; displicéntis
Future participle: displicitúrus
Gerund: displicéndum
Gerundive: displicéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: displicḗre
Perfect participle: displícitum



Active

Indicative

Present

egodispliceō
tūdisplicēs
isdisplicet
nōsdisplicḗmus
vōsdisplicḗtis
iīdisplicent

Imperfect

egodisplicḗbam
tūdisplicḗbās
isdisplicḗbat
nōsdisplicēbā́mus
vōsdisplicēbā́tis
iīdisplicḗbant

I Future

egodisplicḗbō
tūdisplicḗbis
isdisplicḗbit
nōsdisplicḗbimus
vōsdisplicḗbitis
iīdisplicḗbunt

Perfect

egodisplicuī
tūdisplicuístī
isdisplicúit
nōsdisplicúimus
vōsdisplicuístis
iīdisplicuḗrunt

Pluperfect

egodisplicúeram
tūdisplicúerās
isdisplicúerat
nōsdisplicuerā́mus
vōsdisplicuerā́tis
iīdisplicúerant

II Future

egodisplicúerō
tūdisplicúeris
isdisplicúerit
nōsdisplicuérimus
vōsdisplicuéritis
iīdisplicúerint

Subjunctive

Present

egodispliceam
tūdispliceās
isdispliceat
nōsdispliceā́mus
vōsdispliceā́tis
iīdispliceant

Imperfect

egodisplicḗrem
tūdisplicḗrēs
isdisplicḗret
nōsdisplicērḗmus
vōsdisplicērḗtis
iīdisplicḗrent








Perfect

egodisplicúerim
tūdisplicúeris
isdisplicúerit
nōsdisplicuérimus
vōsdisplicuéritis
iīdisplicúerint

Pluperfect

egodisplicuíssem
tūdisplicuíssēs
isdisplicuísset
nōsdisplicuissḗmus
vōsdisplicuissḗtis
iīdisplicuíssent

I Imperative

tūdisplicē
vōsdisplicḗte

II Imperative

tūdisplicḗtō
isdisplicḗtō
vōsdisplicētṓte
iīdisplicéntō

Passive

Indicative

Present

egodispliceor
tūdisplicḗris
isdisplicḗtur
nōsdisplicḗmur
vōsdisplicḗminī
iīdisplicéntur

Imperfect

egodisplicḗbar
tūdisplicēbā́ris
isdisplicēbā́tur
nōsdisplicēbā́mur
vōsdisplicēbā́minī
iīdisplicēbántur

I Future

egodisplicḗbor
tūdisplicḗberis
isdisplicḗbitur
nōsdisplicḗbimur
vōsdisplicēbíminī
iīdisplicēbúntur

Perfect

egodisplícitus sum
tūdisplícitus es
isdisplícitus est
nōsdisplícitī sumus
vōsdisplícitī estis
iīdisplícitī sunt

Pluperfect

egodisplícitus eram
tūdisplícitus erās
isdisplícitus erat
nōsdisplícitī erāmus
vōsdisplícitī erātis
iīdisplícitī erant

II Future

egodisplícitus erō
tūdisplícitus eris
isdisplícitus erit
nōsdisplícitī erimus
vōsdisplícitī eritis
iīdisplícitī erunt

Subjunctive

Present

egodisplicear
tūdispliceā́ris
isdispliceā́tur
nōsdispliceā́mur
vōsdispliceā́minī
iīdispliceā́ntur

Imperfect

egodisplicḗrer
tūdisplicērḗris
isdisplicērḗtur
nōsdisplicērḗmur
vōsdisplicērḗminī
iīdisplicērḗntur








Perfect

egodisplícitus sim
tūdisplícitus sīs
isdisplícitus sit
nōsdisplícitī sīmus
vōsdisplícitī sītis
iīdisplícitī sint

Pluperfect

egodisplícitus essem
tūdisplícitus essēs
isdisplícitus esset
nōsdisplícitī essēmus
vōsdisplícitī essētis
iīdisplícitī essent

Verbs conjugated like 'displiceo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From dis- + placeō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • parvulos autem vestros de quibus dixistis quod praedae hostibus forent introducam ut videant terram quae vobis displicuit
  • dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si displicet tibi ut vadam revertar
  • verbum sapiens quodcumque audierit scius laudabit et ad se adiciet audivit luxuriosus et displicebit illi et proiciet illud post dorsum suum
  • transactoque luctu misit David et introduxit eam domum suam et facta est ei uxor peperitque ei filium et displicuit verbum hoc quod fecerat David coram Domino
  • si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerit dimittet eam populo autem alieno vendendi non habet potestatem si spreverit eam
  • ne forte videat Dominus et displiceat ei et auferat ab eo iram suam
  • iratus est autem Saul nimis et displicuit in oculis eius iste sermo dixitque dederunt David decem milia et mihi dederunt mille quid ei superest nisi solum regnum
  • displicuit autem Deo quod iussum erat et percussit Israhel
  • nunc ergo ecce solvi te hodie de catenis quae sunt in manibus tuis si placet tibi ut venias mecum in Babylonem veni et ponam oculos meos super te si autem displicet tibi venire mecum in Babylonem reside ecce omnis terra in conspectu tuo quod elegeris et quo placuerit tibi ut vadas illuc perge
  • numquid a te Deus expetit eam quia displicuit tibi tu enim coepisti loqui et non ego quod si quid nosti melius loquere
  • si quid vovisti Deo ne moreris reddere displicet enim ei infidelis et stulta promissio sed quodcumque voveris redde
  • et recordabuntur mei liberati vestri in gentibus ad quas captivi ducti sunt quia contrivi cor eorum fornicans et recedens a me et oculos eorum fornicantes post idola sua et displicebunt sibimet super malis quae fecerunt in universis abominationibus suis
  • et recordabimini ibi viarum vestrarum et omnium scelerum vestrorum quibus polluti estis in eis et displicebitis vobis in conspectu vestro in omnibus malitiis vestris quas fecistis
  • et recordabimini viarum vestrarum pessimarum studiorumque non bonorum et displicebunt vobis iniquitates vestrae et scelera vestra
  • quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui secundus sum at ille respondit ego agrum emam

Vulgate Verses

  • (Proverbia 24:18) ne forte videat Dominus et displiceat ei et auferat ab eo iram suam Lest the LORD see it, and it displease him, and he turn away his wrath from him.
  • (Ecclesiasticus 21:18) verbum sapiens quodcumque audierit scius laudabit et ad se adiciet audivit luxuriosus et displicebit illi et proiciet illud post dorsum suum