dispicio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of dispicio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): dispiciō

Active Nominal Forms

Infinitive: dispícere
Present participle: dispiciēns; dispiciéntis
Future participle: dispectúrus
Gerund: dispiciéndum
Gerundive: dispiciéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: dispícere
Perfect participle: dispectum



Active

Indicative

Present

egodispiciō
tūdispicīs
isdispicit
nōsdispicī́mus
vōsdispicī́tis
iīdispiciunt

Imperfect

egodispiciḗbam
tūdispiciḗbās
isdispiciḗbat
nōsdispiciēbā́mus
vōsdispiciēbā́tis
iīdispiciḗbant

I Future

egodispiciam
tūdispiciēs
isdispiciet
nōsdispiciḗmus
vōsdispiciḗtis
iīdispicient

Perfect

egodispexī
tūdispexístī
isdispexit
nōsdispeximus
vōsdispexístis
iīdispexḗrunt

Pluperfect

egodispéxeram
tūdispéxerās
isdispéxerat
nōsdispexerā́mus
vōsdispexerā́tis
iīdispéxerant

II Future

egodispéxerō
tūdispéxeris
isdispéxerit
nōsdispexérimus
vōsdispexéritis
iīdispéxerint

Subjunctive

Present

egodispiciam
tūdispiciās
isdispiciat
nōsdispiciā́mus
vōsdispiciā́tis
iīdispiciant

Imperfect

egodispícerem
tūdispícerēs
isdispíceret
nōsdispicerḗmus
vōsdispicerḗtis
iīdispícerent








Perfect

egodispéxerim
tūdispéxeris
isdispéxerit
nōsdispexérimus
vōsdispexéritis
iīdispéxerint

Pluperfect

egodispexíssem
tūdispexíssēs
isdispexísset
nōsdispexissḗmus
vōsdispexissḗtis
iīdispexíssent

I Imperative

tūdispice
vōsdispicī́te

II Imperative

tūdispicī́tō
isdispicī́tō
vōsdispicītṓte
iīdispiciúntō

Passive

Indicative

Present

egodispícior
tūdispicī́ris
isdispicī́tur
nōsdispicī́mur
vōsdispicī́minī
iīdispiciúntur

Imperfect

egodispiciḗbar
tūdispiciēbā́ris
isdispiciēbā́tur
nōsdispiciēbā́mur
vōsdispiciēbā́minī
iīdispiciēbántur

I Future

egodispiciar
tūdispiciḗris
isdispiciḗtur
nōsdispiciḗmur
vōsdispiciḗminī
iīdispiciéntur

Perfect

egodispectus sum
tūdispectus es
isdispectus est
nōsdispectī sumus
vōsdispectī estis
iīdispectī sunt

Pluperfect

egodispectus eram
tūdispectus erās
isdispectus erat
nōsdispectī erāmus
vōsdispectī erātis
iīdispectī erant

II Future

egodispectus erō
tūdispectus eris
isdispectus erit
nōsdispectī erimus
vōsdispectī eritis
iīdispectī erunt

Subjunctive

Present

egodispíciar
tūdispiciā́ris
isdispiciā́tur
nōsdispiciā́mur
vōsdispiciā́minī
iīdispiciā́ntur

Imperfect

egodispícerer
tūdispicerḗris
isdispicerḗtur
nōsdispicerḗmur
vōsdispicerḗminī
iīdispicerḗntur








Perfect

egodispectus sim
tūdispectus sīs
isdispectus sit
nōsdispectī sīmus
vōsdispectī sītis
iīdispectī sint

Pluperfect

egodispectus essem
tūdispectus essēs
isdispectus esset
nōsdispectī essēmus
vōsdispectī essētis
iīdispectī essent

Translations

  • consider, look at attentively
  • discern, to detect with the senses, especially with the eyes
  • discern, to perceive, recognize or comprehend with the mind; to descry
  • discern, to distinguish something as being different from something else; to differentiate
  • discern, to perceive differences
  • notice, to become aware of
  • perceive, to become aware of
  • realize, to become aware of
  • Etymology

    From dis- + speciō.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • in diebus autem illis crescente numero discipulorum factus est murmur Graecorum adversus Hebraeos eo quod dispicerentur in ministerio cotidiano viduae eorum
    • quia haec dicit Dominus Deus et faciam tibi sicut dispexisti iuramentum ut irritum faceres pactum

    Vulgate Verses

    • (Actus Apostolorum 6:1) in diebus autem illis crescente numero discipulorum factus est murmur Graecorum adversus Hebraeos eo quod dispicerentur in ministerio cotidiano viduae eorum And in those days, when the number of the disciples was multiplied, there arose a murmuring of the Grecians against the Hebrews, because their widows were neglected in the daily ministration.