Nominal Forms
Infinitive: vega
First participle: hafa vegið; vegað
Second participle: vegið; vegað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | veg; vega |
| þú | vegur; vegar |
| hann | vegur; vegar |
| við | vegum |
| þið | vegið |
| þeir | vega |
Perfect
| ég | hef vegið; vegað |
| þú | hefur vegið; vegað |
| hann | hefur vegið; vegað |
| við | höfum vegið; vegað |
| þið | hafið vegið; vegað |
| þeir | hafa vegið; vegað |
Past
| ég | vó; vegaði |
| þú | vóst; vegaðir |
| hann | vó; vegaði |
| við | vógum; vegaðum |
| þið | vóguð; vegaðuð |
| þeir | vógu; vegaðu |
Pluperfect
| ég | hafði vegið; vegað |
| þú | hafðir vegið; vegað |
| hann | hafði vegið; vegað |
| við | höfðum vegið; vegað |
| þið | höfðuð vegið; vegað |
| þeir | höfðu vegið; vegað |
Future
| ég | mun vega |
| þú | munt vega |
| hann | mun vega |
| við | munum vega |
| þið | munuð vega |
| þeir | munu vega |
Future Perfect
| ég | mun hafa vegið; vegað |
| þú | munt hafa vegið; vegað |
| hann | mun hafa vegið; vegað |
| við | munum hafa vegið; vegað |
| þið | munuð hafa vegið; vegað |
| þeir | munu hafa vegið; vegað |
Subjunctive
Present
| ég | vegi |
| þú | vegir |
| hann | vegi |
| við | vegum |
| þið | vegið |
| þeir | vegi |
Perfect
| ég | hafi vegið; vegað |
| þú | hafir vegið; vegað |
| hann | hafi vegið; vegað |
| við | höfum vegið; vegað |
| þið | hafið vegið; vegað |
| þeir | hafi vegið; vegað |
Past
| ég | vægi; vegaði |
| þú | vægir; vegaðir |
| hann | vægi; vegaði |
| við | vægjum; vegaðum |
| þið | vægjuð; vegaðuð |
| þeir | vægju; vegaðu |
Pluperfect
| ég | hefði vegið; vegað |
| þú | hefðir vegið; vegað |
| hann | hefði vegið; vegað |
| við | hefðum vegið; vegað |
| þið | hefðuð vegið; vegað |
| þeir | hefðu vegið; vegað |
Conditional
Present
| ég | mundi vega |
| þú | mundir vega |
| hann | mundi vega |
| við | mundum vega |
| þið | munduð vega |
| þeir | mundu vega |
Past conditional
| ég | mundi hafa vegið; vegað |
| þú | mundir hafa vegið; vegað |
| hann | mundi hafa vegið; vegað |
| við | mundum hafa vegið; vegað |
| þið | munduð hafa vegið; vegað |
| þeir | mundu hafa vegið; vegað |
Sample Sentences
-
Hetjan vó drekann. (The hero slew the dragon.)
Etymology
From Old Norse vega (“to weigh”), from Proto-Germanic *weganą (“to carry, move, weigh”), from Proto-Indo-European *wéǵʰe-, *weǵʰ-. See: Proto-Germanic '
*weganą'.
Verbs referencing "vega"
German, old spelling
wiegen, Swedish
väga, Luxembourgish
weien, Alemannic German
weigge.
Verbs conjugated like 'vega'
vega,
Verbs similar to 'vega'
mega,
vefa,
vegna,
vera,
aga,
anga,
bera,
daga,
duga,
efa,
Translations
weigh, to determine the weight of an object