épointer – French verb conjugation

French verb forms of épointer

Nominal Forms

Infinitif: épointer
Participe présent: épointant /e.pwɛ̃.tɑ̃/
Participe passé épointé /e.pwɛ̃.te/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'épointe /e.pwɛ̃t/
tuépointes /e.pwɛ̃t/
il;elle;onépointe /e.pwɛ̃t/
nousépointons /e.pwɛ̃.tɔ̃/
vousépointez /e.pwɛ̃.te/
ils;ellesépointent /e.pwɛ̃t/

Passé composé

j'ai épointé
tuas épointé
il;elle;ona épointé
nousavons épointé
vousavez épointé
ils;ellesont épointé

Imparfait

j'épointais /e.pwɛ̃.tɛ/
tuépointais /e.pwɛ̃.tɛ/
il;elle;onépointait /e.pwɛ̃.tɛ/
nousépointions /e.pwɛ̃.tjɔ̃/
vousépointiez /e.pwɛ̃.tje/
ils;ellesépointaient /e.pwɛ̃.tɛ/

Plus-que-parfait

j'avais épointé
tuavais épointé
il;elle;onavait épointé
nousavions épointé
vousaviez épointé
ils;ellesavaient épointé

Futur simple

j'épointerai /e.pwɛ̃.tʁe/
tuépointeras /e.pwɛ̃.tʁa/
il;elle;onépointera /e.pwɛ̃.tʁa/
nousépointerons /e.pwɛ̃.tʁɔ̃/
vousépointerez /e.pwɛ̃.tʁe/
ils;ellesépointeront /e.pwɛ̃.tʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai épointé
tuauras épointé
il;elle;onaura épointé
nousaurons épointé
vousaurez épointé
ils;ellesauront épointé

Passé simple

j'épointai /e.pwɛ̃.te/
tuépointas /e.pwɛ̃.ta/
il;elle;onépointa /e.pwɛ̃.ta/
nousépointâmes /e.pwɛ̃.tam/
vousépointâtes /e.pwɛ̃.tat/
ils;ellesépointèrent /e.pwɛ̃.tɛʁ/

Passé antérieur

j'eus épointé
tueus épointé
il;elle;oneut épointé
nouseûmes épointé
vouseûtes épointé
ils;elleseurent épointé

Subjonctif

Présent

j'épointe /e.pwɛ̃t/
tuépointes /e.pwɛ̃t/
il;elle;onépointe /e.pwɛ̃t/
nousépointions /e.pwɛ̃.tjɔ̃/
vousépointiez /e.pwɛ̃.tje/
ils;ellesépointent /e.pwɛ̃t/

Passé composé

j'aie épointé
tuaies épointé
il;elle;onait épointé
nousayons épointé
vousayez épointé
ils;ellesaient épointé

Imparfait

j'épointasse /e.pwɛ̃.tas/
tuépointasses /e.pwɛ̃.tas/
il;elle;onépointât /e.pwɛ̃.ta/
nousépointassions /e.pwɛ̃.ta.sjɔ̃/
vousépointassiez /e.pwɛ̃.ta.sje/
ils;ellesépointassent /e.pwɛ̃.tas/

Plus-que-parfait

j'eusse épointé
tueusses épointé
il;elle;oneût épointé
nouseussions épointé
vouseussiez épointé
ils;elleseussent épointé

Conditionnel

Présent

j'épointerais /e.pwɛ̃.tʁɛ/
tuépointerais /e.pwɛ̃.tʁɛ/
il;elle;onépointerait /e.pwɛ̃.tʁɛ/
nousépointerions /e.pwɛ̃.tə.ʁjɔ̃/
vousépointeriez /e.pwɛ̃.tə.ʁje/
ils;ellesépointeraient /e.pwɛ̃.tʁɛ/

Passé

j'aurais épointé
tuaurais épointé
il;elle;onaurait épointé
nousaurions épointé
vousauriez épointé
ils;ellesauraient épointé

Imperatif

tuépointe /e.pwɛ̃t/
nousépointons /e.pwɛ̃.tɔ̃/
vousépointez /e.pwɛ̃.te/

Translations

Synonyms & Antonyms

Synonyms

émousser
moucheter, affaiblir, amoindrir
effiler
amincir, atténuer, défaire, délier, effilocher, effranger, diminuer

Etymology

Additional Information

épointer. v. a. ôter la pointe à quelque instrument. Épointer un couteau, une aiguille. On l'emploie aussi avec le pronom personnel. Ces aiguilles ne valent rien, elles s'épointent facilement.

Épointé, ée.
Épointé, ée. participe.

Sample Sentences