Noun: tulkur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | tulkur |
| Sg. Def. | tulkurin |
| Pl. Indef. | tulkar |
| Pl. Def. | tulkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | tulks |
| Sg. Def. | tulksins |
| Pl. Indef. | tulka |
| Pl. Def. | tulkanna |
Dative
| Sg. Indef. | tulki |
| Sg. Def. | tulkinum |
| Pl. Indef. | tulkum |
| Pl. Def. | tulkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | tulk |
| Sg. Def. | tulkin |
| Pl. Indef. | tulkar |
| Pl. Def. | tulkarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like tulkur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse tulkr, ultimately from Old East Slavic тълкъ (tŭlkŭ), from Proto-Slavic *tъlkъ. See: Old Norse Nouns '
tulkr'.
Translations