Noun: skarvur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | skarvur |
| Sg. Def. | skarvurin |
| Pl. Indef. | skarvar |
| Pl. Def. | skarvarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | skarvs |
| Sg. Def. | skarvsins |
| Pl. Indef. | skarva |
| Pl. Def. | skarvanna |
Dative
| Sg. Indef. | skarvi |
| Sg. Def. | skarvinum |
| Pl. Indef. | skarvum |
| Pl. Def. | skarvunum |
Accusative
| Sg. Indef. | skarv |
| Sg. Def. | skarvin |
| Pl. Indef. | skarvar |
| Pl. Def. | skarvarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like skarvur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse skarfr, from a Germanic base imitative of the birds' harsh croaking sounds. See: Old Norse Nouns '
skarfr'.
Translations