Noun: shamanur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | shamanur |
| Sg. Def. | shamanurin |
| Pl. Indef. | shamanar |
| Pl. Def. | shamanarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | shamans |
| Sg. Def. | shamansins |
| Pl. Indef. | shamana |
| Pl. Def. | shamananna |
Dative
| Sg. Indef. | shamani |
| Sg. Def. | shamaninum |
| Pl. Indef. | shamanum |
| Pl. Def. | shamanunum |
Accusative
| Sg. Indef. | shaman |
| Sg. Def. | shamanin |
| Pl. Indef. | shamanar |
| Pl. Def. | shamanarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like shamanur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Danish shaman, from German Schamane, from Russian шама́н (šamán), from Evenki шаман (šamán). More at shaman. See: Danish Nouns '
shaman', German Nouns '
Schamane', Russian Nouns '
шаман'.
Translations