Noun: rituvíkingur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | rituvíkingur |
| Sg. Def. | rituvíkingurin |
| Pl. Indef. | rituvíkingar |
| Pl. Def. | rituvíkingarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | rituvíkings |
| Sg. Def. | rituvíkingsins |
| Pl. Indef. | rituvíkinga |
| Pl. Def. | rituvíkinganna |
Dative
| Sg. Indef. | rituvíkingi |
| Sg. Def. | rituvíkinginum |
| Pl. Indef. | rituvíkingum |
| Pl. Def. | rituvíkingunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rituvíking |
| Sg. Def. | rituvíkingin |
| Pl. Indef. | rituvíkingar |
| Pl. Def. | rituvíkingarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rituvíkingur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Derived from the place name Rituvík, compare víkingur (‘viking, a person who lives at a bay’).
Translations