Noun: ravnur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | ravnur |
| Sg. Def. | ravnurin |
| Pl. Indef. | ravnar |
| Pl. Def. | ravnarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | ravns |
| Sg. Def. | ravnsins |
| Pl. Indef. | ravna |
| Pl. Def. | ravnanna |
Dative
| Sg. Indef. | ravni |
| Sg. Def. | ravninum |
| Pl. Indef. | ravnum |
| Pl. Def. | ravnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ravn |
| Sg. Def. | ravnin |
| Pl. Indef. | ravnar |
| Pl. Def. | ravnarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ravnur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hrafn, from Proto-Germanic *hrabnaz, ultimately from Proto-Indo-European *ḱorh₂-. See: Old Norse Nouns '
hrafn'.
Translations